تماس: 194 510 007 93+ | 71 80 18 799 93+ | info@nlo.org.af | رادیو آنلاین صدا نو |

گزارش ها (13)

معتاد بیمار است یا مجرم؟
جدای از قوانین متفاوت دولت‌ها درباره اعتیاد و معتاد، سال‌ها است که بحثی بین جامعه‌شناسان و حقوق‌دانان نیز در خصوص پدیده اعتیاد و فرد معتاد مطرح است. برخی معتقدند که اعتیاد جرم و معتاد مجرم است اما برخی دیگر به این باورند که اعتیاد یک ناهنجاری اجتماعی بوده و معتاد مریض است.
به نظر می‌رسد که تاکنون طرفداران این دو دیدگاه، نتوانسته‌اند یکدیگر را قانع کنند. در این میان دیدگاه سومی نیز وجود دارد که اعتیاد را جرم پنداشته اما معتاد را هم بیمار و هم مجرم می‌داند. طبق این دیدگاه، معتاد مجرم است مگر این که مبتلا شدن به مواد مخدر، دست خودش نبوده باشد. مثلاً برخی کودکان از پدر و مادر معتاد به دنیا می‌آیند و هنوز به سن بلوغ نرسیده‌اند که توسط والدین‌شان، معتاد می‌شوند. اکنون این پدیده در افغانستان رو به گسترش است و ولایت نیمروز مثال بارز کودکان معتاد است که از والدین معتاد متولد شده‌اند. جدای از چند فقره دیگر که اعتیاد، در اختیار فرد معتاد نبوده اما بقیه معتادان با اختیار و آگاهی، به‌سوی اعتیاد رفته‌اند و رفیق ناباب و مشکلات زندگی، بهانه‌ای بیش نیست. بنابراین، آنان که بدون اختیار معتاد شده‌اند، بیمار محسوب شده اما بقیه که اکثریت را تشکیل می‌دهند، مجرم هستند. به عبارت دیگر، اگر استفاده از مواد مخدر جرم پنداشته شود که قطعاً چنین است، معتاد نیز که یک عمل جرمی را با اختیار خود برگزیده است، می‌تواند مجرم باشد. به کسی که علاوه بر زندگی خود، زندگی چند نفر دیگر را به تباهی کشانده و امنیت روانی جامعه را به هم زده، اگر مجرم نگوییم، چه بگوییم؟ بااین‌وجود، رها کردن یک مجرم به حال خود نیز روش عاقلانه نیست. لذا، رسیدگی به وضعیت معتاد و قرنطینه کردن او تا ترک این عمل و بازگشت به زندگی دوباره، از وظایف دولت‌ها و نهادهای مرتبط با این معضل اجتماعی است. جلوگیری از شیوع خانمان‌سوز اعتیاد، مستلزم برخورد و اصلاح مجرمینی به اسم معتادان است. این که در برخی از کشورها مثل افغانستان، با معتادان برخورد تنبیهی و اصلاحی صورت نمی‌گیرد و معتادان مجرم پنداشته نمی‌شوند، ضعف دولت‌ها است و دولت‌ها این ناتوانی خود را در نقابی تحت عنوان «معتاد بیمار است»، پنهان کرده‌اند.
نویسنده / مرادی

قابل توجه ارگانهای کشفی و امنیتی ، مرده های معتادین کجا می‌شوند؟
قبلن بارها دیده شده بود که جسد معتادین توسط رنجرهای پولیس به مکان نامعلوم و یا شاید بیرون از شهر انتقال داده می‌شد. اما حال این جسد ها بصورت مرموزی ناپدید می‌شوند.
طبق گزارشات گواهان معتاد، جسدهای معتادین توسط نهاد مشخصی انتقال میابد و در بسا موارد سرگروپ های معتادین از این نهاد ها در بدل هر جسد مقداری پول نیز دریافت میکنند. انتقال اکثرا شب هنگام صورت میگیرد و اشخاص ناشناس بدون یونیفرم پولیس برای انتقال آن میآیند.
حال سوال اینجاست که کی ها و برای چه این اجساد را میبرند.
اما از بان برخی همین معتادین گفته می شود که نهادی به بهانه انتقال اجساد انان در تابوتهایشان مواد مخدر جابجا کرده به سایر ولایات قاچاق می کنند .

نیروهای سرحدی ۸ تن را در میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی هنگام قاچاق مواد مخدر به بیرون از کشور بازداشت کردند. خالد موحد سخنگوی مرکز عدلی و قضایی مبارزه علیه مواد مخدر به روز پنجشنبه به رادیو آزادی گفت، این هشت تن ۸ کیلو و ۷۷۲ گرام هیروئین را در بکس‎ها جاسازی کرده بودند و می‎خواستند آن را به هند قاچاق کنند. در میان افراد بازداشت شده یک زن نیز شامل است.

 ارگ ریاست جمهوری افغانستان پس از دو روز سفر اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، جزئیات این سفر را هم‌گانی می‌کند و می‌گوید که در دیدار آقای غنی با آنان روی موضوعات گوناگون از قبیل هم‌کاری منطقه‌یی، مبارزه با پدیده‌های تروریزم، فساداداری، مواد مخدر و قاچاق آن، تسریح پروسۀ صلح و آماده‌گی برای انتخابات بحث صورت گرفته‌اند.

ارگ ریاست جمهوری  در خبرنامه‌یی گفته‌ است که در این دیدار اعضای دایمی سازمان ملل متحد و شورای امنیت آن سازمان از کشورهای ایالات متحدۀ امریکا، چین، بریتانیا، روسیه، فرانسه، سویدن، پولند، قزاقستان، بولیویا، ایتوپیا، کویت، هالند، پیرو، گینه استوایی و ساحل عاج، حضور داشتند.

ارگ گفته که در این دیدار پیرامون هم‌کاری‌های منطقه‌وی صحبت شد و  خاطر نشان گردید که به‌منظور برقراری ثبات در افغانستان، فشارها بالای پاکستان افزایش یابد و در عین‌حال، اقدامات مشترک برای گفت‌وگوها نیز صورت گیرد. رییس جمهور ضمن قدردانی از کمک‌های سازمان ملل، دربارۀ اقدامات ارگان‌های امنیتی و دفاعی کشور در مورد  نابودسازی فابریکه‌های پروسس مواد مخدر و دست‌آوردها در این خصوص، معلومات ارایه کرد. رئیس‌جمهور کشور در مورد انتخابات گفت که حکومت ارادۀ قوی برای برگزاری انتخابات دارد و من به عنوان رئیس‌جمهور، این حق را به خود نمی‌دهم که در امور کمیسیون مستقل انتخابات دخالت کنم. وی افزود که کمک‌ها و امکاناتی که در گذشته برای انتخابات فراهم شده‌بود، به شکل موثر استفاده نگردید.  محمداشرف غنی با تاکید بر مذاکرات صلح بین‌الافغانی و صلح دولت با دولت با پاکستان، گفت که در راستای برقراری صلح در افغانستان، از تجارب سایر کشورها نیز استفاده صورت می‌گیرد. در عین حال، خیریت عمروف، سفیر قزاقستان در ملل متحد و رییس دوره‌یی شورای امنیت سازمان ملل متحد گفت که ما به‌منظور بررسی پیشرفت‌ها در عرصه‌های مختلف در افغانستان بخصوص روند صلح و این‌که چگونه این پیشرفت‌ها را تسریع ببخشیم، به کابل سفر کرده‌ایم.  وی افزود که هیات شورای امنیت هم‌چنان راه‌های را بخاطر هماهنگی و هم‌کاری بیشتر میان سازمان‌های منطقوی و بین‌المللی در افغانستان، جستجو می‌نماید.

از سوی هم، نیکی هیلی نمایندۀ دایمی ایالات متحدۀ امریکا در سازمان ملل متحد طی صحبتی گفت که امنیت و ثبات افغانستان برای امنیت منطقه مهم است و هیات شورای امنیت سازمان ملل متحد بخاطر حمایت‌های بیشتر از افغانستان، به کابل سفر کرده‌است. وی از شجاعت و فداکاری نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در راستای مبارزه با تروریزم نیز قدردانی کرد. و گفت یکی از آجندای سفر هیئت شورای امنیت ملل متحد در کابل مبارزه با مواد مخدر است ، هیلی افزود که ایالات متحدۀ امریکا با مردم افغانستان کار می‌کند و ما می‌خواهیم اصلاحات و انکشاف واقعی را در این کشور مشاهده کنیم، تا از همکاری‌های خویش اطمینان حاصل نمائیم.

گفتنی‌‎ست که هیات شورای امنیت سازمان ملل متحد، دیدارها با رئیس جمهور و سایر مسئولان حکومت وحدت ملی را مهم خوانده، خاطرنشان نمود که با توجه به مذاکرات انجام‌شده در کابل، در برگشت به مقر سازمان ملل متحد، بخاطر کمک‌های بیشتر آن سازمان با افغانستان بخصوص در عرصه‌های امنیتی و انکشافی، تمرکز خواهد کرد.

 

رياست مبارزه عليه مواد مخدر ولايت جوزجان میگوید که کشت کوکنار در اين ولايت، نسبت به سال گذشته بيش از شش برابرافزايش يافته است.
به گفته زرغونه هاشمی، رييس مبارزه عليه مواد مخدر ولايت جوزجان سال گذشته در۴۱۰ هکتار زمين ترياک کشت شده بود؛ اما در سال روان زارعين در نُه ولسوالی و قرای اطراف شهر شبرغان ۳۲۳۸ هکتار زمين را کوکنارکشت کرده اند.

۱۰ تن در پیوند به قاچاق مسکرات ومواد مخدر محکوم به مجازات گردید
درجریان هفت روزگذشته پولیس مبارزه علیه مسکرات ومواد مخدر و ارگان های امنیتی و کشفی کشوردر پیوند به ۱۱ قضیه ۱۶ تن را بشمول ۲ تن خانم به ظن حمل مسکرات ومواد مخدر از ولایات مختلف بازداشت و غرض تعقیب عدلی و قضائی به مرکزعدلی و قضایی مبارزه علیه مسکرات ومواد مخدر فرستاده شده اند. درمیان بازداشت شده گان۹تن که قصد انتقال مجموعاً۷،۴۳۹ کیلوگرام هیرویین را بطور جداگانه ازمیدان هوایی بین المللی حامد کرزی به کشور هندوستان داشتند نیزوجود دارند. درپیوند به ۱۱قضیه فوق۱۶تن به شمول۲تن خانم از ولایات:کابل،هرات،بغلان و کندهار توسط پولیس حین قاچاق مواد مخدر و مشروبات الکولی بازداشت شده اند.
پولیس از نزد این افراد بطور مجموعی بیش از۹کیلوگرام هیرویین، بیش از ۱۸کیلوگرام مورفین،بیش از ۲۵ کیلوگرام تریاک،۶۹کیلوگرام چرس،۳۱۰۵دالرامریکایی،۲۸۱۵۰افغانی،۵۹۸۰۰کلدارهندی،۹۵۰۰کلدار پاکستانی ،۱۷سیت تیلفون همراه و۳عراده وسایط مختلف را کشف و ضبط نموده است.
در همین حال طی معیاد یاد شده توسط محکمه ابتداییه مبارزه علیه مسکرات و مواد مخدر۳ تن از۲سال و شش ماه الی بیست سال حبس وهمچنان توسط محکمه استیناف مبارزه علیه مسکرات و مواد مخدر۱۰تن به حبس تنفیذی مختلف محکوم به مجازات شده اند.
قابل تذکراست که مرکزعدلی و قضائی مبارزه علیه مسکرات و مواد مخدر در سال ۱۳۸۴خورشیدی تاسیس و به اساس ماده های ۱۷ و ۱۸ قانون مبارزه علیه مسکرات و مواد مخدر صلاحیت رسیدگی عدلی وقضائی قضایای که مقدار آن حد اقل ۲ کیلوگرام هیروئین، ۱۰ کیلوگرام تریاک،۵۰ کیلوگرام چرس،۵۰ کیلوگرام مواد کیمیاوی و۵۰ لیتر مشروبات الکولی یا مسکرات باشند از سراسر کشور دارا است.

افزایش بازداشت قاچاق مواد مخدر درولایت سرپل

دست‌آوردهای پولیس مبارزه با موادمخدر ولایت سرپل نسبت به سال گذشته امسال بیش از دوبرابر افزایش یافته است. مل‌پاسوال خلیل‌الله دستیار فرمانده پولیس ولایت سرپل به بیان شمال گفته است سال گذشته نزدیک به ۱۵۰ کیلوگرام موادمخدر مختلف‌النوع از قبیل تریاک، چرس و هروئین با بیش از ۱۰۰ لیتر مشروبات الکولی بدست پولیس مبارزه با مواد مخدر این ولایت افتاده بود، اما امسال این نیروها توانسته‌اند ۳۵۶.۴ کیلوگرام تریاک، ۶۰ لیتر مشروبات الکولی و یک کیلوگرام چرس خام را به‌دست آورده و در پیوند به آن‌ها ۱۱ تن را بازداشت و با پرونده‌های‌شان به ادارات عدلی و قضایی این ولایت بسپارند. این درحالیست که در بهار سال جاری، مقام‌های امنیتی در سرپل از تخریب حدود ۵۰۰ هکتار کشت اراض کوکنار در مرکز و ولسوالی‌های این ولایت خبر داده بودند.

والی تخار : نا امنیهای ولایت تخار ریشه در تجارت مواد مخدر دارد

بالآخره یاسین ضیا، والی تخار بی‌حوصله شد که با عوامل فساد و ناامنی در تخار یکسره صحبت کند. یاسین ضیا که ماه‌ها است آستین بالا زده تا یک والی مردمی باشد در خوب و

بد مردم مستقیما شریک، در نهایت متوجه شد که تلاش‌هایش در برابر مافیای ناامنی و مواد مخدر که در ولایت‌های شمال شرقی کشور سالهاست فعال‌اند چندان نتیجه نمی‌دهد. ضیا گاهی خود اسلحه بدست گرفته درمیدان‌های نبرد به مصاف طالبان محلی رفت و زمانی به کمک نیازمندان فقر زده شتافت و تلاش کرد تا با الگوسازی مردم را برای دست‌گیری و مساعدت به نیازمندان ترغیب نماید.

اما ضعف یا کم‌کاری‌های حکومت مرکزی همه تلاش‌های او را بی‌اثر ساخته است. ضیا در مصاحبه‌یی با رادیو بی‌بی‌سی دولت مرکزی را هشدار داده که ریشه‌های ناامنی، در تخار به مسوولان و مقام‌های شهر تالقان مرکز ولایت تخار و برخی مقام‌ها در کابل، پایتخت افغانستان ربط دارد. به گفته وی، تمام ناامنی‌ها در ولسوالی درقد به مافیای مواد مخدر برمی‌گردد. مردم نیز می‌دانند که چه کسانی در پشت این قضیه هستند.

او مدعی شده که عامل نا امنی‌ها در ولسوالی درقد ولایت تخار مشخص شده است، مردم آن را می‌شناسند و به دولت هم راجع به آنان اطلاعات داده شده است.

او گفت که منتظر می‌ماند که مسوولان در بهبود وضعیت امنیتی تخار چه اقدامی را انجام می‌دهند، در صورتی که آنان کاری انجام ندهند، خود فهرست عاملان این نا‌امنی را به رسانه‌ها افشا خواهد کرد.

مواد مخدر و معادن سنگ‌های قیمتی در ولایت‌های شمال شرقی، همیشه برای این ولایت‌ها دردسرساز بوده و عامل ناامنی‌ها تعریف شده است. پیش از این نیز گفته‌هایی وجود داشت که برخی از نماینده‌های مجلس و مقام‌های ارشد حکومتی و سیاسی در عقب ترافیک و قاچاق مواد مخدر قرار دارند و علت ناامنی‌ها در ولایت‌های تخار و بدخشان، همین افراد هستند. ترافیک مواد مخدر از طریق ولایت‌های شمالی افغانستان از مسیر آسیای میانه تا روسیه و بعد به اروپا یکی از مسیرهای معروف است. والی ضیا نیز دقیق این مساله را یک عامل افزایش ناامنی در ولایت تخار خوانده است.

ترافیک و استخراج سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی در ولایت‌های پنجشیر،  بدخشان و تخار به پاکستان چندین سال است که هراز گاهی در رسانه‌ها منتشر و خبرساز می‌شود ولی حکومت همیشه از کنار مساله طفره رفته و به آن وقعی نگذاشته است. گفتنی است که این تجارت سیاه از آدرس برخی از کلان‌های سیاسی و نمایندگان صورت می‌گیرد و به همین دلیل حکومت هم هیچ توان اجرایی برای کنترول اوضاع، به خود نمی‌بیند، از این روی کاری به کار کسی ندارد.

بحث مواد مخدر ولایت‌های بدخشان و تخار نیز با عین وضعیت مطابقت دارد وبرخی از نماینده‌های مجلس و سران سیاسی شمال یا مجاهدین با این تجارت زهرآلود رابطه دارند و آنها از طالبان یک “آدرس سایه” ساخته‌اند تا به راحتی به کاروبارهای خود برسند.

واقعیت هم این است که زمانی تخار و بدخشان به عنوان مراکز مهم مبارزه‌های نظامی دراوج قدرت رژیم امارت اسلامی در برابر آن رژیم قرار داشت، حالا چگونه است که طالبان دراین مراکز میراثی مقاومت، این همه فعال شده که سال‌هاست نه حکومت مرکزی توان مهار آن را دارد ونه از حکومت های محلی کاری ساخته است؟

در خیلی موارد سایه‌سازی از طالبان توسط مافیای قاچاق مواد مخدر و مافیای استخراج غیرقانونی معادن کوچک برای تامین اهداف مافیای صورت گرفته است و حالا آقای ضیا نیز به همین موضوع اشاره دارد.

ولی پرسش جدی که این اظهارات برای افکار عمومی ایجاد می‌کند این است که گهگاهی ادعاهای از طرف حکومت‌های محلی صورت می‌گیرد ولی چرا همیشه توسط حکومت مرکزی رد می‌شود یا از آن طفره می‌رود؟

بطور مشخص در مورد اظهارات آقای ضیا، چه مصحلتی وجود دارد که وی افشای فهرست عاملان ناامن‌سازی را مشروط می‌خواند و می‌گوید که منتظر اقدام‌های حکومت مرکزی می‌ماند؟ اگر حکومت مرکزی کاری برای اقدام روی دست داشت باید تا حالا انجام شده بود ولی وقتی خودش به وضوح، از دست داشتن مقام‌های بلند پایه در نا‌امنی تخار یادآوری می‌کند دیگر چه می‌ماند که منتظر آن است؟

دسترسی به اطلاعات حداقل حقی است که شهروندان افغانستان بر حکومت خود دارد. اینکه بازهم حکومت اقدامی بکند یا نکند هنوز محل شک و تردید است ولی چرا نباید مردم درمورد آنانی اطلاع داشته باشند که از آدرس مردم به موقعیت‌های کلانی چون وکالت رسیده‌اند و یا در حکومتی دارای مقامی شده‌اند که توسط رای همان مردم به اقتدار رسیده است؟

حکومت مرکزی و حکومت محلی تخار هردو در برابر اظهارات آقای والی ضیا مسوول هستند تا برای مردم وضاحت بدهند وارد اقدام شوند والا راهی را که حکومت وحدت ملی با همه شعارهایش تعقیب می‌کند هیچ فرقی با حکومت‌های عوام‌فریبانۀ آقای کرزی نخواهد داشت

منبع /مدنیت .

مواد مخدر در افغانستان یک از مهمترين منابع مالي طالبان ، گروه‏هاي مخالف مسلح ، گروه های تروریستی سازمان یافته بین المللی و قاچاچیان به شمار مي رود و حدود 40 درصد کل درآمد طالبان از همین مجرا تأمين مي شود..

و این در حالی است که سال‏ها مبارزه جامعه جهاني و حکومت افغانستان براي کاهش توليد مواد مخدر بی نتیجه و ناکام مانده است کشت و تجارت مواد مخدر نوعی تریاک مهمترین منبع درآمد طالبان و گروه های مخالف دولت مرکزی است.

شواهد مستندی وجود دارد که در سالهای حکومت طالبان بر افغانستان کشت تریاک و چرس کدام ممنوعیتی نداشت و اینگونه هم کشت وسیع محسوب نمی گردید ولی شرکای حکومت طالبان با بهرگیری از منافع اقتصادی این پدیده شرم آور عملا طالبان را وادار ساخت بر محصول تریاک مالیات وضع کند که با شکست طالبان در مقابل نیروهای ائتلاف بین المللی و فایده سرشار مواد مخدر کشت آن فزونی یافت به همین خاطراست که افغانستان بالاي 90 درصد ترياک جهان را توليد می کند. با فروپاشی حکومت طالبان از 15 سال پیش به این سو دولت افغانستان و دولت های غربی عضو ائتلاف بویژه امریکا تلاش برای کاهش دادن کشت خشخاش در کشور را افزایش دادند. اما نتیجه آن لغزاندن جغرافیای کشت مواد مخدر از مناطق امن به ناطق نا امن تحت کنترول مخالفین مسلح دولت شده است با این حال اما هنوز هزاران هکتار زمین در غرب ، شرق و شمال افغانستان همه ساله مواد مخدر کشت می شود

در بسیاری از نقاط کشور با وجود آسیب های اجتماعی و صدمات و قربانی گرفتن کشت و قاچاق تریاک، هنوز کشاورزانی هستند که مزارع و زمین‌هایشان را برای کشت مواد مخدر آماده می‌کنند و تذکر‌های مقامات امنیتی را نیز جدی نمی گیرند و مانع کار خویش تلقی نمی کنند.

کشاورزان دلیل روی آوردنشان به کشت و برداشت مواد مخدر را بیکاری، ناامنی ، بی‌توجهی دولت و مارکیت خوب و بدون هزینه ان میدانند و دولت را به وضع ناهنجار زندگی‌شان مقصر می‌دانند. آن‌ها در حالی‌که دولت را در تأمین امنیت ناتوان می‌دانند، نبود شغل مناسب، عدم بازار برای فروش محصولات کشاورزی و افزایش روز افزون قیمت لوازم و ابزار کاراز دلایل روی آوردن دوباره به کشت مواد مخدر می‌دانند.  

مصباح

نگرانی جهانی از طوفان مواد مخدر افغانستان بالای صلح و امنیت !

با هدف قرارندادن شورشیان در جریان برداشت محصول تریاک، کابل، فرصت مهم برای ضربه‌زدن به طالبان را از دست داده است.
موضع دولت افغانستان، در مذاکرات مستقیم صلح با طالبان، همراه گروه هماهنگی چهارجانبه که شامل مقام‌های ارشد افغانستان، پاکستان، امریکا و چین می‌شود، تغییر کرده است. زیرا طالبان در ۱۹ ماه اپریل، حمله‌ی مرگباری را در یک مرکز امنیتی در کابل انجام دادند که در نتیجه‌ی آن، ۶۴ تن کشته و حدود ۳۴۷ تن دیگر زخمی شدند. یک هفته پس از این حمله‌ی خونین، رییس‌جمهور غنی در سخنرانی‌اش در پارلمان افغانستان، پالیسی تازه‌ی امنیتی را اعلام کرد که در آن، ایستادگی جدی در برابر پاکستان، شبکه‌ی حقانی، گروه داعش و طالبان بیان شده است. رییس‌‌جمهور غنی گفت: «ما از پاکستان انتظار نداریم طالبان را به میز مذاکره حاضر کند، بل از پاکستان می‌خواهیم  به تعهدهای خود پایبند بوده و عملیات نظامی برضد شورشیان را اجرا کند.»

هم‌زمان با پایان‌یافتن عملیات نظامی ناتو در افغانستان، نیروهای امنیتی این کشور مسوولیت تامین امنیت را در ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ در سراسر افغانستان به عهده گرفتند. از زمانی‌که رییس‌جمهور غنی مسوولیت‌اش را به‌عنوان رییس‌جمهور به عهده گرفت، تلاش کرده تا «با استفاده از همه‌ی منابع، برای پایان‌بخشیدن به خشونت‌ها، وضعیت صلح‌آمیز را در کشور برقرار سازد.»

اما، آقای غنی مانند رییس‌جمهور قبلی بوده و نتوانسته کدام پیشرفتی در این زمینه داشته باشد. در واقع، سال گذشته، مرگبارترین سال برای افغانستان بود که در مجموع، شمار کشته‌گان و زخمیان افراد ملکی، از ۱۱ هزار تن فزونی یافته بود. طالبان برای مدتی، کنترول کندز را در دست گرفتند و هم‌چنان آنان پیشرفت‌هایی در ولایت‌های دیگر، به‌ویژه ولایت‌های جنوبی، شمالی و غربی افغانستان داشتند.

سخنرانی رییس‌جمهور غنی،برای نخستین‌بار نشان داد که دولت افغانستان، موضع سخت خود را در مقابل گروه‌های شورشی مخالف در پیشگاه عام اعلام کرد. این گروه، ظاهرا نمی‌خواهد به خون‌ریزی‌ها در کشور پایان دهد. به‌همین خاطر، به مخالفت خود با دولت ادامه می‌دهد. اما از زمان سخنرانی غنی در پارلمان افغانستان، نیروهای امنیتی کشور، هنوز عملیاتی را برضد گروه‌های شورشی انجام نداده‌اند. به‌ویژه در ولایت‌های هلمند، کندز و بدخشان.

در جریان پنج ماه گذشته، ولسوالی‌های شمالی ولایت هلمند، یکی پس از دیگری به‌دست طالبان سقوط کرد. ولسوالی موسی‌قلعه آغاز و سپس نوزاد در ماه فبروری سال ۲۰۱۶، بعداً بخشی از ولسوالی سنگین و سپس گرشک و بعدا مارجه سقوط کرد. آخرین نمونه، ولسوالی خانشین می‌باشد. نیروهای امنیتی افغانستان، عملیات‌هایی را برای بازپس‌گیری ولسوالی خانشین آغاز کرده‌اند. این نیروها، هنوز برای پاک‌سازی لشکرگاه، مرکز این ولایت تلاش می‌کنند. این در حالی است که طالبان نسبت به حکومت افغانستان، بخش‌های بیشتر هلمند را در کنترول دارند.

علی‌رغم این‌که طالبان، عملیات بهاری خویش را راه‌اندازی کرده‌اند، اما وضعیت امنیتی در هلمند در دو ماه اخیر، آرام بوده و کدام حمله‌ی بزرگ از سوی آن‌ها مشاهده نشده و کدام ولسوالی جدید نیز به‌دست‌شان سقوط نکرده است. رازی که پشت این آرامش نهفته، بیان‌گر این است که طالبان در جمع‌کردن محصولات تریاک سال روان، مصروف می‌باشند. این در حالی است که برعکس سال‌های دیگر، دولت برنامه‌ی جنگی برای ریشه‌کن‌سازی مواد مخدر را اخیرا آغاز کرده است.

در حالی که خلاف سال‌های قبل، مواد مخدر، یکی از منبع‌های مهم تمویل طالبان به حساب می‌آید، آنان از این منبع، عملیات‌های‌شان برضد دولت افغانستان را تمویل می‌کنند که به صورت اساسی از درآمد تریاک حاصل می‌شود. طالبان از دهقانان عشر جمع می‌کنند، آن‌ها نوع دیگری از مالیات را نیز جمع‌آوری می‌کنند که به کشت مواد مخدرا اجازه می‌دهد و زمین‌هایی که در آن کوکنار کاشت شده را حفاظت می‌کند و هم‌چنان آن را از عملیات دولت محفوظ نگه‌می‌دارد. اخیرا، طالبان مالیات دیگری را زیر نام زکات جمع‌آوری می‌کنند، که از درآمد سالانه‌ی محصول کشت مواد مخدر، توسط صاحبان زمین و دهقانان به دست می‌آید. از منابع دیگر درآمد این گروه، قاچاق مواد مخدر می‌باشد.

محصول مواد مخدر، در سال روان در مقایسه به سال پیش افزایش پیدا کرده است. چنان‌چه اخیرا دولت نیز در قسمت محصول مواد مخدر، کاری انجام نداده است. هم‌چنان در قسمت تولید پر رونق مواد مخدر، طالبان نیز مواظب‌اند تا با حمله‌های خود بر نیروهایی دولتی، آنان را تحریک نکند. لذا این وضعیت فرصت خوبی را برای شورشیان مهیا کرده تا محصولات مواد مخدر و مالیات را به صورت کامل جمع‌آوری کنند و برای عملیات بهاری، آمادگی بگیرند.

تحقیقات محلی ما نشان میدهد ، تقریبا ۹۸ درصد از شورشیان طالب در نیش‌زدن تریاک مصروف‌اند. آنان کارکارگران ماهر و پرکار می‌باشند. اما کارگران فصلی، از سراسر افغانستان برای کمک و نیش‌زدن تریاک می‌آیند. براساس عرف معمول که در کشتزارهای تریاک مروج است، آنانی که به این مزارع برای نیش‌زدن و جمع‌آوری محصول می‌آیند، در پایان یک سوم محصول به آنان تعلق می‌گیرد.

یک دهقان طی مصاحبه ای گفت: «گروه‌های مختلف طالبان، نه تنها برای جمع‌آوری مقدار زیادی از درآمد مالی از مالیات تریاک می‌آیند، بل‌که جنگجویان این گروه پول هنگفتی را از نیش‌زدن تریاک در سال جاری نیز به‌دست می‌آورند.» از زمانی که طالبان به جمع‌آوری و مالیات و محصول تریاک مصروف شده‌اند، نیروهای امنیتی افغانستان فرصت کرده‌اند عملیات را برای بازپس‌گیری ولسوالی‌های شمال هلمند راه‌اندازی کنند. در این حمله‌ها، نه تنها شورشیان، بل منابع پرسود مالی آنان نیز مورد هدف قرار گرفته است. در افغانستان نیروهایی امنیتی در بخش‌های زیادی، حالت دفاعی داشتند و انتظار مواد سوخت را می‌کشیدند.

در یک حرکت استراتژیک نیروهای امنیتی افغانستان ولسوالی خانشین را  که چند هفته پیش به‌دست طالبان سقوط کرده بود، دوباره پس گرفتند. اما این نیروها در سه ولسوالی شمالی دیگر این ولایت، جایی که طالبان به صورت مکمل کنترول آن را دارند و حکومت می‌کنند، پیشرفت چندانی نداشته‌اند. از سوی دیگر، دولت نیز برای بازپس‌گیری ولسوالی مارجه، بخشی از ولسوالی ناد علی و روستای غربی باباجی در شهر لشکرگاه که در کنترول طالبان است، کدام برنامه‌ای ندارد. در عوض، هردو دولت و طالبان برای عملیات بهاری آمادگی می‌گیرند.

دولت افغانستان، نه تنها کمک‌های نظامی را از متحدین استراتژیک خود، ایالات متحده امریکا و ناتو، دریافت می‌کند، بل این کشور، کمک‌های نظامی را از هند و روسیه نیز دریافت کرده است. علی‌رغم این کمک‌ها، نیروهای امنیتی افغانستان از راه‌اندازی عملیات‌های جدی برضد طالبان در هلمند و سایر ولایت‌ها، آن‌هم در زمان حساس ناکام بوده است. این موضوع، وضعیت ایده‌آل و دل‌خواه را برای طالبان شورشی به وجود آورده، تا منابع حمایتی مالی‌شان در امان بوده و با استفاده از این وضعیت، برای خود جنگ‌افزار نظامی تهیه و خریداری کنند و برای یک سال خونین دیگر، در افغانستان آماده‌گی بگیرند.

بنا، دولت افغانستان پیش از قبل، بهترین فرصت برای ضربه‌زدن دشمن را در یک زمان مهم از دست داده است، اگرچه نیروهای امنیتی افغانستان، ادعا دارند که آنان در حال آماده‌شدن برای حمله‌اند و برای دفاع از موقعیت‌شان آماده می‌شوند. اما با پولی که طالبان از محصول مواد مخدر به دست آورده و سرباز‌گیری‌های تازه‌ای که کرده‌اند. در ماه‌های آینده، شاهد حمله‌های طالبان بر مناطق تحت کنترول دولت خواهیم بود. بنابر این، برای کاهش حمله‌های طالبان در ماه‌های آینده، دولت افغانستان نیاز دارد تا در برنامه‌های جنگی‌اش تجدید نظر کرده و حمله‌های تازه‌ای را برای ضربه‌زدن طالبان در حیات‌های خلوت‌شان به‌ویژه زمانی که آنان مصروف‌اند و برای آینده خویش برنامه‌ریزی می‌کنند، راه‌اندازی کند.

افزون بر این، این فصل می‌تواند فرصت خوبی برای دولت افغانستان باشد که در باره آغاز عملیات‌های شبانه برای هدف‌قراردادن رهبران طالبان و منابع مالی این گروه نیز فکر کند. هم‌چنان، نیروهای امنیتی افغانستان باید عملیات جدی برای هدف‌قراردادن دلالان مالی طالبان، قاچاق‌چیان و مواد مخدری که آنان از دهقانان جمع‌آوری کرده‌اند را آغاز کنند، تا طالبان شورشی را از نظر مالی ضعیف سازند. در صورتی که نیروهای امنیتی افغانستان در پاسگاه‌های خود منتظر حمله‌های طالبان بمانند و به‌جای این‌که ابتکار عمل به بگیرند، یا عملیات را راه‌اندازی کنند، بار دیگر سناریوی کندز در هلمند تکرار خواهد شد و البته این سناریو، بدتر و مرگبارتر از سناریوی کندز نیز خواهد بود

باز نویسی / عبدالقادر مصباح

پیام رئیس نهاد اجتماعی خط نو

"mesba ceo khatenowنهاد اجتماعی خط نو " یکی از نهاد های اجتماعی است که در سطح کشوربرای رفاه و آسایش اجتماعی کار مینماید که با تدویر کارگاه های آموزشی بیشتر...

ما را در تویتر دنبال کنید

Go to top