تماس: 194 510 007 93+ | 71 80 18 799 93+ | info@nlo.org.af | رادیو آنلاین صدا نو |

نقش رسانه ها در مبارزه با مواد مخدر در ولایت بلخ

مسوولان محلی در ولایت بلخ نقش رسانه ها را در مبارزه با مواد مخدر خیلی تاثیر گذار دانسته می گویند: امسال نسبت به سال های قبل کشت مواد مخدر کاهش یافته است .

رحیم گل ساروان مسول مبارزه با مواد مخدر صدا امریکا در ولایت بلخ می گوید سال گذشته ارقام ۶۳ در صد افزایش را نشان می داد اما امسال شاهد کاهش این پدیده هستند

آقای ساروان یگانه دلیل کاهش کشت مواد مخدر را سهم رسانه ها،آفت های طبیعی و قیمت پایین مواد مخدر در بازار های داخلی عنوان می کند.

۳٫۴ میلیون نفوس افغانستان از مواد نیشه آور استفاده می کنند وشاید بیش از همین تعداد معتاد در سطح کشور وجود دارد و بقول مقامات دولتی سالانه ۱۲ درصد افزایش افراد دارای اعتیاد را نشان میدهد و فقط برای تداوی و درمان این افراد ۱۰۱ مرکز دولتی و خصوصی وجود دارد که مسوولان این مراکز را بسنده نمیدانند.

عبدالقادر مصباح مسوول خط نو در ولایت بلخ می گوید تحقیقات که از طرف این نهاد صورت گرفته است افزایش افراد معتاد را نشان می دهد که ‌بیشتر از ۳۰ فیصد معتادین را اطفال تشکیل می دهد که این قابل نگرانی است

از سوی هم وژمه صارم مسول ۵۰ بستر زنان معتاد در ولایت بلخ تاکید می دارد تا سال ۱۳۹۸ از ۱۳۶ تا ۱۱۰ خانم را تداوم کردند.

به باور بسیاری از مسئولین و حتی مردم، رسانه به طور مستقیم و غیر مستقیم نقش موثری در پیشگیری و مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر دارد و در حقیقت رسانه محور اصلی اجتماعی سازی فرهنگ مبارزه با مواد مخدر است.

سازمان ملل، طرح استراتیژی منطقوی مبارزه با مواد مخدر افغانستان را تایید کرد.

این طرح که ماه گذشته توسط دولت افغانستان ارائه شده بود، از سوی جامعه جهانی مورد تائید قرار گرفت. حنیف دانشیار، سخنگوی وزارت مبارزه با مواد مخدر گفته است که در حال حاضر حکومت افغانستان روی برنامه تطبیقی این استراتیژی کار می‌کند. وی به رادیو آزادی گفته است:”این استراتیژی نهایی شده و فعلاً در مرحله امضأ و برنامه تطبیقی قرار دارد. امیدوار هستیم که با نهایی شدن و تطبیق این استراتیژی بتوانیم کشورها را در جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر افغانستان به خارج وادار به مسئولیت پذیری نماییم”. آقای دانشیار همچنان تاکید کرد که دولت افغانستان در گذشته بر اساس تفاهمنامه با کشورهای همسایه همکاری می کرد، اما این طرح در سطح کارشناسان مورد بحث قرار گرفته است و حالا در مرحله امضا و برنامه ریزی روی تطبیق آن قرار دارد.

طرح استراتیژی منطقوی مبارزه با مواد مخدر به هدف مبارزه و جلوگیری از کشت و قاچاق مواد مخدر، ماه قبل از سوی دولت افغانستان به نمایندگان ۱۳ کشور (کشورهای منطقه، کشورهای همسایه افغانستان، ایالات متحده امریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد) ارائه شد.
این در حالی است که دو سال قبل موئسسه اجتماعی خط نو در کنفرانس منطقه ای مبارزه علیه مواد مخدر در شهر مزارشریف با تاکید بر تدوین استراتیژی منطقه ای مبارزه با مواد مخدر ، از حکومت افغانستان و نهادهای بین المللی بخصوص سازمان ملل متحد خواستار تاییدی چنین طرح شده بود.

وزارت داخله افغانستان می‌گوید که به اساس پیشنهاد آنان، مبارزه علیه مواد مخدر شامل پلان عملیاتی نصرت گردیده‌است.

عملیات نصرت به اشتراک ارگان‌های سه‌گانه امنیتی افغانستان در اوایل سال روان آغاز شد و در "۳۴" ولایت کشور ادامه دارد. وزارت داخله افغانستان می‌گوید، مبارزه علیه مواد مخدر نیز در این اواخر شامل این عملیات شده‌است و تلاش خواهد شد که در کنار سرکوب مخالفان مسلح، از امکانات و ظرفیت نیرو های افغان در بخش محو مزارع کوکنار، تخریب لابراتوارها و کشف و ضبط ذخایر مواد مخدر نیز استفاده شود.

خلیل بختیار معین مبارزه علیه مواد مخدر وزارت داخله می گوید، تلاش می‌کنند تا با ایجاد هماهنگی با نیرو های حمایت قاطع ناتو، از تجارب هفت ماه گذشته آنان در بخش از بین بردن کارخانه های تولید مواد مخدر نیز استفاده کنند.

او افزود:

"مبارزه علیه مواد مخدر جز عملیات نصرت شده که در تمامی ولایات صورت می‌گیرد تا ما بتوانیم از قوت نیرو های افغان در بخش های محو کشت، تخریب لابراتوارها، کشف و ضبط ذخیره گاه‌های مواد مخدر و هم دستگیری قاچاقبران مواد مخدر استفاده کنیم. در حال حاضر مصروف ایجاد هماهنگی با نیرو های حمایت قاطع استیم، تا از تجارب آنان در تخریب لابراتوارها استفاده کنیم تا سطح دست آوردهای ما بلند برود."

آقای بختیار می‌گوید، نیرو های افغان، به ویژه پولیس در یک شبانه روز به گونه اوسط ۱۰ عملیات را بر کارخانه‌های تولید مواد مخدر و قاچاقبران انجام می‌دهند که در نتیجه آن ضربات کوبنده به قاچاقبران مواد مخدر وارد شده‌است.

عملیات نصرت که برای یک سال پلان شده‌است، در آن قطعات کماندو، نیرو های عملیات شبانه و قوت‌های هوایی افغان اشتراک دارند. جنرال جان نیکلسن قوماندان ماموریت حمایت قاطع ناتو در افغانستان با تاکید بر بلند رفتن ظرفیت نیرو های افغان در انجام عملیات پیچیده می‌گوید، عملیات هفته گذشته نیرو های کماندوی اردوی ملی بر یک کارخانه تولید مواد مخدر در هلمند نشان داد که این نیروها توان انجام عملیات مستقلانه را دارند.

محمد رادمنش سخنگوی وزارت دفاع ملی اظهار میکند ، در حال حاضر اکثریت عملیات علیه مواد مواد مخدر به گونه مستقل از سوی نیروهای افغان انجام می‌شود.

او افزود:

"عملیاتی را که اردوی ملی انجام می‌دهند، عملیات مشترک با نیروهای افغان است، اما ندرتاً در بعضی جاها که نیاز به تکنالوژی پیشرفته‌تر دیده شود، عملیات مشترک اردوی ملی از سوی سوق و اداره وزارت دفاع به‌خاطر استفاده از تکنالوژی مورد دسترس نیروهای ناتو با آنان تنظیم می‌شود. ولی اکثراً عملیات تخریب کارخانه های تولید مواد مخدر و ماین سازی توسط نیرو های افغان اجرئ می‌شوند."

سه هفته می‌شود که عملیات نیرو های افغان به هدف تخریب مزارع کوکنار در ولایات جنوبی کشور آغاز شده و تا حال صدها جریب زمین از کشت کوکنار پاکسازی شده‌است.

سخنگوی وزارت دفاع ملی می‌گوید، نیرو های اردوی ملی در بخش محو مزارع کوکنار نیز از پولیس حمایت می‌نمایند و در این عملیات با آنان همکاری می‌کنند.

دولت افغانستان در سال گذشته ۲۰۱۷ به دو عامل اساسی افزایش کشت مواد مخدر با مجامع بین المللی صحبت کرد
عوامل داخلی:
1. گسترش ناامنی در برخی مناطق از سوی گروه‌های مسلح مخالف دولت
2.تبانی مافیای مواد مخدر با گروه‌های مسلخ مخالف دولت
3.نبود منابع کافی مالی و تخنیکی، بخاطر کاهش کمک‌های جامعه جهانی در امر مبارزه با مواد مخدر در جلوگیری از کشت، تولید، قاچاق و استفاده‌ی مواد مخدر؛
4.کمبود نیروهای امنیتی به منظور جلوگیری از کشت، تولید، قاچاق مواد مخدر؛
5.عملکرد ضعیف برخی از مسئولان محلی و سکتورهای ذیربط در ولایات و ولسوالی‌ها
6.به کارگیری تخم‌های بذری اصلاح شده‌ ای کوکنار بخاطر افزایش حاصلات تریاک
7.نبود زمینه‌های لازم برای فروش محصولات مشروع زراعتی برای دهاقین
8.استفاده از موادهای پیش‌ساز کمیاوی در تولید و پروسس مواد مخدر
9.قیمت بلند تریاک نسبت به سایر نباتات مشروع
عوامل خارجی:
1.کنترل ضعیف کشورهای همسایه و منطقه برای جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر
2.عدم علاقمندی کشورهای منطقه در امر تبادل اطلاعات استخباراتی، عملیات‌های هم‌زمان در نقاط مرزی و هدف قرار دادن مراکز تولید و پروسس مواد مخدر
3.تقاضای مواد مخدر ازسوی کشورهای جهان، یا موجودیت بازار خرید و فروش برای مواد مخدر افغانستان.
با وجود یافتن عوامل افزایش کشت مواد مخدر در کشور اکنون مسئولیت وزارت مبارزه با مواد مخدر است که در کاهش و یا قطع این عوامل در سال جاری به کدام راه حلی منطقی که بتواند با پدیده خانمان سوز مواد مخدر در کشور مبارزه کند و به قناعت کشورهای که از این پدیده متضرر می شود پرداخته تاکید کند .

نویسنده / عبدالقادر مصباح

پس از افزایش شکایت‌ها به خاطر بیشتر شدن شمار معتادان در کابل، اعضای مجلس سنا، روز سه شنبه سلامت عظیمی وزیر مبارزه با مواد مخدر، احمدجان نعیم معین پالیسی وزارت صحت عامه و داوود امین سرپرست فرماندهی پولیس کابل را برای پاسخ‌گویی به این مجلس فراخواند.

اعضای مجلس این مقام‌ها را به کم‌کاره‌گی متهم کردند و تأکید کردند که مبارزه با مواد مخدر بی‌نتیجه بوده و به گفته‌ی آن‌ها پولیس نیز در بسیاری موارد به ویژه در شهر کابل در قاچاق و فروش مواد مخدر دست دارند.

با این حال وزیر مبارزه با مواد مخدر در این نشست پذیرفت که تلاش‌های آن‌ها در این زمینه چندان موثر نبوده است. او بار دیگر از گسترش ساحات تحت کشت تریاک خبر داد. سلامت عظیمی، وزیر مبارزه با مواد مخدر گفت که در سال جاری نیز تریاک در ۳۲۸ هکتار زمین در بیشتر از ۱۷۰ ولسوالی و در ۲۴ ولایت کشت شده است.

وزیر مبارزه با مواد مخدر، موجودیت ناامنی و افزایش تقاضای جهانی برای مواد مخدر را از دلایل عمده‌ی افزایش کشت تریاک در کشور خواند. او پذیرفت که کارهای صورت‌گرفته کافی نبوده است، به همین خاطر وی گفت که در هماهنگی با ادارات همکار در حال تطبیق پلان عمل مبارزه با مواد مخدر در کشور است.

احمدجان نعیم، معین پالیسی وزارت صحت عامه نیز گفت تا زمانی که کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر کنترول نشود و نیز مسئله‌ی اشتغال حل نشود، به گفته‌ی وی، ایجاد مراکز صحی برای تداوی معتادان نتیجه نمی‌دهد. به گفته‌ی وی همین اکنون  ۱۰۷ مرکز ترک اعتیاد در سراسر کشور فعال است و این مراکز ظرفیت تداوی حدود ۴۰ هزار معتاد را در سال دارد. این مقام وزارت صحت عامه مراکز مذکور را با توجه به افزایش روزافزون شمار معتادان ناکافی خواند. بر اساس آمارها، ‌اکنون حدود ۳.۵ میلیون نفر در کشور به ‌نوعی از مواد مخدر استفاده می‌کنند.

همین اکنون تنها در کابل ۳۰۰ هزار معتاد زنده‌گی می‌کنند و وزارت صحت فقط از هر صد نفر معتاد، ظرفیت تداوی ۱۰ نفر را دارد. از سویی هم داوود امین، سرپرست فرماندهی پولیس کابل نیز گفت که پولیس در یک ماه گذشته حدود ۱۳۵۵ معتاد را برای درمان از سطح شهر کابل جمع‌آوری کرده است.

معتاد بیمار است یا مجرم؟
جدای از قوانین متفاوت دولت‌ها درباره اعتیاد و معتاد، سال‌ها است که بحثی بین جامعه‌شناسان و حقوق‌دانان نیز در خصوص پدیده اعتیاد و فرد معتاد مطرح است. برخی معتقدند که اعتیاد جرم و معتاد مجرم است اما برخی دیگر به این باورند که اعتیاد یک ناهنجاری اجتماعی بوده و معتاد مریض است.
به نظر می‌رسد که تاکنون طرفداران این دو دیدگاه، نتوانسته‌اند یکدیگر را قانع کنند. در این میان دیدگاه سومی نیز وجود دارد که اعتیاد را جرم پنداشته اما معتاد را هم بیمار و هم مجرم می‌داند. طبق این دیدگاه، معتاد مجرم است مگر این که مبتلا شدن به مواد مخدر، دست خودش نبوده باشد. مثلاً برخی کودکان از پدر و مادر معتاد به دنیا می‌آیند و هنوز به سن بلوغ نرسیده‌اند که توسط والدین‌شان، معتاد می‌شوند. اکنون این پدیده در افغانستان رو به گسترش است و ولایت نیمروز مثال بارز کودکان معتاد است که از والدین معتاد متولد شده‌اند. جدای از چند فقره دیگر که اعتیاد، در اختیار فرد معتاد نبوده اما بقیه معتادان با اختیار و آگاهی، به‌سوی اعتیاد رفته‌اند و رفیق ناباب و مشکلات زندگی، بهانه‌ای بیش نیست. بنابراین، آنان که بدون اختیار معتاد شده‌اند، بیمار محسوب شده اما بقیه که اکثریت را تشکیل می‌دهند، مجرم هستند. به عبارت دیگر، اگر استفاده از مواد مخدر جرم پنداشته شود که قطعاً چنین است، معتاد نیز که یک عمل جرمی را با اختیار خود برگزیده است، می‌تواند مجرم باشد. به کسی که علاوه بر زندگی خود، زندگی چند نفر دیگر را به تباهی کشانده و امنیت روانی جامعه را به هم زده، اگر مجرم نگوییم، چه بگوییم؟ بااین‌وجود، رها کردن یک مجرم به حال خود نیز روش عاقلانه نیست. لذا، رسیدگی به وضعیت معتاد و قرنطینه کردن او تا ترک این عمل و بازگشت به زندگی دوباره، از وظایف دولت‌ها و نهادهای مرتبط با این معضل اجتماعی است. جلوگیری از شیوع خانمان‌سوز اعتیاد، مستلزم برخورد و اصلاح مجرمینی به اسم معتادان است. این که در برخی از کشورها مثل افغانستان، با معتادان برخورد تنبیهی و اصلاحی صورت نمی‌گیرد و معتادان مجرم پنداشته نمی‌شوند، ضعف دولت‌ها است و دولت‌ها این ناتوانی خود را در نقابی تحت عنوان «معتاد بیمار است»، پنهان کرده‌اند.
نویسنده / مرادی

مواد مخدر، تهاجم فرهنگی، و ایجاد فضای بی اعتمادی پدیده‌های ناشی از چهارده جنگ تحمیلی است و مواد مخدر یکی از این پدیده ها بوده که جامعه افغانستان را مورد تهدید بیشتر قرار داده است.

چهار دهه جنگ آسیب‌های جدی را در پیکر جامعه افغانستان وارد نموده است.  ویروس‌های ناشی ازجنگ شریان‌های حیاتی این کشور را مسدود ساخته و پیکر این ملت را نیمه فلج ساخته است.

مواد مخدر یکی از این پدیده‌های است که بخشی از پیکر نیمه جان این جامعه را گرفتار و باعث اختلال درمراوده و معاشرت اجتماعی گردیده است.

عبدالرووف توانا، امام جمعه ومنشی شورای اخوت اسلامی ولایت بلخ به خبرگزاری مقاومت چنین گفت:

پدیده های مخرب که از اثر جنگ های تحمیلی وکشمکش‌های داخلی افغانستان به وجود آمده تاکنون این کشور را بصورت‌های گوناگون تهدید می کند، که این موضوع را می‌توان به صورت شماره وار تذکرداد.

۱-مواد مخدر: مواد مخدر جان بیش از پنج میلیون انسان را قبل از آن‌که بمیرند گرفته است، تمام تلفات جنگ چهار دهه گذشته دو میلیون انسان است.( آن‌های که در جنگ به شهادت رسیدند، خانواده‌های آن‌ها مورد احترام و اکرام آحاد جامعه قرار دارند به نحوی به ایشان خانواده‌هایشان افتخار دارند ) اما تلفات مواد مخدر پنج میلیون انسان می باشد.

آن‌ها که به مواد مخدر مصاب گردیده اند قبل از آنکه بمیرند مرده‌اند، زنده‌های مرده، بار دوش جامعه عامل اکثر از بدبختی در کشور و بار دوش خانواده‌ها شناخته می‌شوند.
ایشان مایه ننگ برای فامیل‌ها و اقارب نزدیک شان می باشند حتی پسران عار دارند که چنین پدری داشته باشند.
 

۲- جنگ سرد و یا تهاجم فرهنگی دشمن با استفاده ازتمام ابزارهای مدرن و امکانات که در اختیار دارد، آسیب‌های جدی را به شیرازه خانواده ها و جامعه وارد نموده کار به جای رسیده است که قبح گناه را به گونه ی شکست‌انده اند
با راه‌اندازی جنگ گرم‌خون این ملت را ریختانده ‌اند و توسط جنگ نرم (تهاجم فرهنگی) هدف ریختاندن آبروی جامعه رادارند.

۳- ایجاد فضای بی‌اعتمادی: متأسفانه دشمن بنا بر ضعف رهبران و چالش‌های که در میان اقوام وجود داشته است توانست فضای بی‌اعتمادی را در میان اقوام باهم برادر بیشتر سازد، تعصبات قومی مذهبی و سمتی را بیشتر ساخته مهره‌های کثیف‌شان را با استفاده از نام قوم بر ملت تحمیل نماید. شایان‌ذکر است که گسترش مواد مخدر و ایجاد فضای بی‌اعتمادی به‌صورت سازمان‌یافته به حمایت مستقیم قدرت‌های استعماری مدیریت می‌گردد. یقین دارم که ترویج مواد مخدر و گسترش فحشاء و فساد از اساسی‌ترین تاکتیک دشمن برای حذف عزت، غیرت و اقتدار درازمدت مردم ماست.

به نقل از خبرنگاری “نن آسیا”» در زمان جهاد شوروی و در دورهء خانه جنگی‌ها نیز کشت مواد مخدر در افغانستان به اوج رسیده بود ، شبکهء سی آی ای در زمان جهاد بر ضد شوروی رسماً در تجارت مواد مخدر دست داشت و گفته می شود که کارمندان سی آی ای با خود سلاح می آوردند و با طیاره های پر از تریاک بر می گشتند ، چارلس کوگن ( مدیر پیشین سی آی ای برای شاخهء افغانستان ) در سال ۱۹۹۵م در یک مصاحبهء خود گفته بود : « هدف اصلی ما این بود که شوروی را هر چه بیشتر زیان مند بسازیم ، ما نه وسایل و نه هم آن قدر فرصت داشتیم که (جلوگیری از تجارت مواد مخدر را محور قرار می دادیم ولازم نیست که ما در بابت این مشکل معذرت بخواهیم ، در مورد تجارت مواد مخدر درمیان ما اختلاف وجود داشت و لیکن ما هدف بزرگ خود را به دست آوردیم که عقب نشینی شوروی ها از افغانستان بود)»

افغانستان به اعتراف مقامات دولتی این کشور ۹۰ در صد و به اساس اطلاعات سازمان های بین المللی مبارزه با مواد مخدر ۹۳ در صد مخدراتِ جهان را تولید می کند ، به ویژه تولید مواد مخدر در افغانستان در سال گذشتهء میلادی ۸۷ در صد افزایش یافته است ، در سال ۲۰۱۶م حدود چهار هزار و هشت صد تن مواد مخدر در افغانستان تولید شده بود ، اما به اساس راپور دفتر سازمان ملل برای مبارزه با مواد مخدر و جرایم (UNODC) این آمار در سال ۲۰۱۷م به ۹ هزار تن افزایش یافته است.

سازمان های بین المللی و جامعهء جهانی ادعا دارند که در طی یک و نیم دهه بیش از ده ملیارد دالر برای مبارزه با مواد مخدر در افغانستان خرج کرده اند ، اما درین مدت نه تنها تولید مواد مخدر کاهش نیافته است بلکه حالا افزایش تولید مواد مخدر با گذشت هر سال رکوردهای تازهء را ثبت می کند.

اداره مبارزه با مواد مخدرافغانستان سالیانی است که ازقاچاقبران تریاک درافغانستان بصورت فزاینده ی اقلام قاچاق مواد مخدر بدست می آورند و مواد قاچاق شده را نظربه پالیسی این اداره حریق می سازند، اخیرا شیوه ی نابود سازی مواد مخدر تغییر نموده و مواد مخدر بدست آمده از قاچاقچیان را دولت به فروش می رساند.

خالد موحد سخنگوی مرکز عدلی و قضایی مبارزه علیه مواد مخدر به روز چهارشنبه۸ حمل ۱۳۹۷ به رسانه‌ها گفت” دولت افغانستان پس از توافق با بورد جهانی کنترول مواد مخدر تعدیلاتی را در قانون مبارزه علیه مواد مخدر وارد کرد که بر اساس آن، شرکت‌های خارجی که جواز خرید تریاک را داشته باشند و از آن در صنعت استفاده می‌کنند، دولت افغانستان تریاک کشف شده را بالای آنان به فروش می‌رساند”.

منبع/ خبرگزاری مقاومت

آمریکا چگونه با مواد مخدر افغانستان مبارزه می‌کند؟

افغانستان کشور درگیر بحران‌های مختلف است. در ظاهر قضیه چنین بحران‌هایی پای نظامیان خارجی را به این کشور کشانده و یکی از پدیده‌های مورد اختلاف در سطح داخلی و خارجی مسئله مواد مخدر افغانستان است؛ چیزی که آمریکا به زعم خود پای ده‌ها کشور غربی را برای مبارزه با آن و همچنین مبارزه با تروریسم به این کشور باز کرد.

براساس اطلاعات اداره مبارزه با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، افزایش قاچاق مواد مخدر سالانه موجب مرگ حدود ۱۰۰ هزار نفر می شود. همچنین قاچاق مواد مخدر موجب تقویت مالی تروریست ها و توسعه شبکه های افراط گرایی می شود که امنیت و صلح را تهدید می کنند. در چنین شرایطی تحکیم تلاش های جامعه بین المللی تنها راه مقابله با تولید و قاچاق موادمخدر از مبدا افغانستان است.
اکنون که حدود ۱۶ سال از حضور هزاران نظامی غرب به افغانستان می‌گذرد، آمارهای رسمی و غیررسمی نشان می‌دهد که میزان تولید و قاچاق مواد مخدر بیشتر از ۱۰۰ برابر نسبت به سال ۲۰۰۱ (سال آغاز مبارزه آمریکا با این مواد افیونی) رسیده است. تولید موادمخدر در سال ۲۰۱۵ حدود ۳۳۰۰ تن بود؛ اما سال 2016 براساس اعلام رسمی، به ۴۸۰۰ تن رسیده و حجم بالای تولید و قاچاق موادمخدر ضمن اینکه مشکلات زیاد اجتماعی و سیاسی در افغانستان را به بار آورده زمینه‌ساز افزایش نگرانی کشورهای منطقه به ویژه کشورهای همسایه که بیشترین قربانی آن شده را برانگیخته است.
سابقه رشد کشت و تولید مواد مخدر به عنوان کشت پرسود در افغانستان به دوران شکست دولت طرفدار اتحاد جماهیر شوروی در سرزمین افغان ها برمی گردد، یعنی زمانی که در عمل ساختارهای رسمی در افغانستان فروپاشید و در تمام مدتی که جنگ برای اخراج اشغالگران دولت کمونیست شوروی جریان داشت، کشت مواد مخدر به مانند سرطان ریشه دواند و با استقرار گروه طالبان در صحنه سیاسی افغانستان رشدی مضاعف یافت و تا امروز این معضل برای همسایگان و جامعه بین المللی نگرانی هایی جدی ایجاد کرده است.
هرچند در اوایل حکومت طالبان تولید مواد مخدر افزایش یافت؛ اما با سرعت گرفتن روند استحکام ساختار سیاسی طالبان و شکل گیری تشکیلات حاکمیتی و تبدیل شدن این گروه مسلح به یک دولت مستقر و مسلط بر بیشترین بخش خاکی افغانستان تلاش کردند چهره دولت خود را در عرصه بین المللی بهبود بخشند.
حکومت طالبان برای عرضه چهره ای موجه، مسؤول و توانمند برای مدیریت افغانستان به جامعه جهانی و در پاسخ به بخشی از فشارهای بین المللی در اواخر سال ۲۰۰۰ میلادی فرمان ممنوعیت کشت و تولید مواد مخدر را صادر کرد و جالب آن که این دستور میزان تولید را به شدت کاهش داد و آن دسته از مصرف کنندگان مواد مخدر که هنوز زنده هستند؛ افزایش یکباره قیمت مواد را در اوایل دهه ۸۰ خورشیدی کاملا به خاطر دارند.
اما در سال ۲۰۰۱ میلادی وقتی آمریکا و هم پیمان هایش به بهانه خودداری دولت طالبان از تحویل «اسامه بن لادن» به عنوان مظنون اصلی حملات ۱۱ سپتامبر با شعار ریشه کنی تروریست به افغانستان هجوم آوردند؛ دوباره کشت و تولید مواد مخدر در این کشور روند صعودی به خود گرفت و جالب آن که هرگز از آن روز تا امسال این نکته بدیهی که فروش مواد منبع درآمد تروریست هاست مورد توجه غربی ها قرار نگرفت.
با حضور نظامیان آمریکا و ناتو در افغانستان و گذشت هر سال کشت و تولید مواد مخدر بصورت چشم گیری در پهنه این کشور افزایش یافت و جالب آن که بیشتر این مناطق با محل حضور فزیکی نظامیان انگلیس و آمریکا که برای مبارزه با طالبان می جنگیدند، منطبق بود.
براساس گزارش دفتر سازمان ملل متحد در بخش مبارزه با مواد مخدر در افغانستان ولایت هلمند مرکز اصلی تولید مواد مخدر شمرده می شود و گزارش ها حاکی است که ۶۰ درصد کل مواد مخدر افغانستان در این ولایت کشت و تولید می شود. پیش از خارج شدن نظامیان خارجی از افغانستان در سال ۲۰۱۴ یکی از بزرگترین پایگاه نظامی انگلیس و آمریکا در ولایت هلمند، در منطقه ای به نام «شورابک» ساخته شده بود

بیشترین کشت و تولید مواد مخدر آن هم در اطراف یکی از بزرگترین پایگاه های نظامیان خارجی در افغانستان شک و تردیدهای جدی را در محافل سیاسی و افکار عمومی این کشور در مورد دست داشتن نظامیان خارجی در کشت و قاچاق این مواد سود آور بوجود آورده است.
وزارت مبارزه با مواد مخدر افغانستان در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که در آن سال ۵ هزار و ۵۰۰ تن مواد مخدر در افغانستان تولید شده است و این تولید در سال بعد به ۶ هزار و ۴۰۰ تن رسید. وزارت مبارزه با مواد مخدر افغانستان در گزارش خود افزود که در سال ۲۰۱۳ نزدیک به ۱۰۰ هزار هکتار زمین در هلمند زیر کشت خشخاش رفته بود. در سال ۲۰۱۵؛ یعنی یک سال بعد از خروج نیروهای آمریکایی و کاهش نظامیان ناتو و استقرار دولت وحدت ملی افغانستان، میزان تولید مواد مخدر در افغانستان ۳ هزار و ۲۰۰ تن گزارش شد و این رقم در سال ۲۰۱۶ به ۴ هزار و ۸۰۰ تن رسید؛ اما وزارت مبارزه با مواد مخدر افغانستان و دفتر سازمان ملل متحد در کابل، بعد از آن که راهبرد جدید نظامی آمریکا را برای افغانستان اعلام کردند،  گفتند که در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۳۲۸ هزار هکتار زمین در افغانستان زیر کشت خشخاش رفته که نسبت به سال قبل آن، ۶۳ درصد افزایش را نشان می دهد.
مارک کولن؛ نماینده دفتر سازمان ملل متحد در بخش مبارزه با مواد مخدر چندی قبل در نشستی خبری در کابل گفت که تنها در «هلمند» ۶۳ هزار و ۷۰۰ هکتار زمین زیر کشت خشخاش رفته که ۷۹ درصد نسبت به سال قبل آن افزایش یافته و این به آن معناست که نصف تریاک افغانستان تنها در هلمند کشت شده است. نماینده سازمان ملل متحد در این نشست افزود که رقم تولید در هر هکتار به ۲۷.۳ کیلوگرام رسیده که نسبت به سال ۲۰۱۶، ۱۵ درصد بیشتر شده و میزان تولید به مرز ۹ هزار تن رسیده و این میزان تولید بیشترین سطح تولید در تاریخ افغانستان است.
برخی از کارشناسان افغانستان بر این باور اند که نظامیان خارجی مستقر در افغانستان در کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر سهم فعال دارند. آنها همچنین اعلام کردند که ولایت های «قندهار»، «هلمند» و «ارزگان» خود زمین هایی تحت کشت تریاک دارند  که به رغم در تیررس بودن نیروهای خارجی بدون هیچ مشکلی محصولاتش برداشت می شوند. کشاورزان محل مدعی هستند که بالگردها و هواپیماها شبانه روز در ولایت های شان فرود می آیند و با بارگیری مواد مخدر دوباره محل را به سمت مقاصد نامعلومی ترک می کنند.
گسترش زمین های زیر کشت تریاک و قاچاق مواد مخدر را یک برنامه امریکایی در افغانستان می خواند و سابقه شروع کشت خشخاش و تشویق به تولید مواد مخدر را در هلمند به خارجی ها در سال ۱۳۶۴ خورشیدی ارجاع می دهد و معتقد است که اکنون نیز با پشتیبانی آنها ادامه دارد.
این کارشناسان بر این باورند که خارجی ها به ویژه آمریکایی ها از کشت و قاچاق مواد مخدر در افغانستان سود می برند و اگر دست آمریکایی و نظامیان ناتو در پشت کشت و قاچاق مواد مخدر نباشد، چگونه امکان پذیر است که مواد مخدر این کشور از اروپا سر درآورد؛ زیرا ارسال مواد مخدر افغانستان به اروپا در این حجم از توان قاچاقچیان محلی خارج است. هواپیماهای نظامی خارجی که بدون هیچگونه نظارت و بازرسی دولت افغانستان به این کشور وارد یا خارج می شوند، برای انتقال کالاهای غیر قانونی از جمله مواد مخدر می توانند مورد استفاده قرار گیرند.
از این می توان به این جمع بندی رسید که کشت مواد مخدر در ۱۶ سال گذشته افزایش یافته است و بیشترین بخش مواد مخدر افغانستان در ولایت هایی کشت و تولید می شود که نظامیان انگلیسی و آمریکایی در آن حضور گسترده داشته اند.
اکنون پس از نزدیک به ۱۷ سال از گسترش منظم کشت و تولید مواد مخدر در ماه های اخیر آمریکا و ناتو اعلام کرده اند که در مبارزه علیه مواد مخدر جدی عمل خواهند کرد و در همین ارتباط نیز چندین حمله هوایی علیه اماکنی را اجرا کردند که مدعی بودند کارخانه های تولید مواد مخدر است.
همان طور که سوابق نشان داده، آمریکا از هر اقدامی حداقل دو نوع سود را می‌برد که واشنگتن این طرح را با حضور در افغانستان به خوبی اجرا کرده است. افغانستان بزرگ ترین کشتزارهای موادمخدر را دارد، که بیشتر در دو نوع منطقه قرار دارند. بخش اول کشتزارها در مناطق تحت کنترل طالبان است. طالبان پس از حضور آمریکا مجوز کشت این مواد افیونی را صادر و از آن جهت تأمین نیازهای خود حمایت کرد و حتی به کشاورزان به صورت مستقیم و غیرمستقیم وام داده و می‌دهد. بخش دیگر کشتزارها در مناطق جنگی و یا مناطق تحت کنترل نظامیان خارجی است، مناطقی که دولت افغانستان در آن یا تسلط نداشته و یا جرات پرده‌برداری از رویدادهای تلخ آن را ندارد.
شرایط کشت در هر دو نوع منطقه آن چنان فرقی ندارد؛ زیرا حامیان تولید موادمخدر در تمام مناطق بیشتر گروه‌های مافیایی خارجی، تروریست‌ها و نظامیان خارجی بوده و راه‌های خروج و انتقال فرآورده‌های آن به خارج از کشور نیز چند راه مشخص است. انتقال مواد مخدر از طریق کشورهای حاشیه خلیج فارس به بخش‌هایی از اروپا، انتقال آرام مواد مخدر از طریق پاکستان به کشورهای هند و کشورهای همسایه آن، انتقال هوایی مواد مخدر به بخش‌هایی از اروپا و آمریکا از فرودگاه‌های نظامی نظامیان خارجی در ولایت‌های مختلف افغانستان راه‌های رسمی و شناخته‌ای اند که با حمایت آمریکا ایجاد و توسط گروه‌های مافیایی این انتقالات صورت می‌گیرد.  بنابراین این مسئله که کشتزارهای مواد مخدر افغانستان در کدام منطقه و تحت کنترل کدام گروه است در ماهیت موضوع هیچ تفاوتی ندارد،  حاصل آن تحمیل ضررهای جبران ناپذیر این مواد افیونی به بشریت و ایجاد و ادامه بی‌ثباتی در افغانستان و منطقه است
آمریکا با سودی بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد دالر در سال حاصل از مواد مخدر افغانستان به راحتی بحران کشورهای اسلامی را مدیریت، تروریست‌ها را حمایت و اقدام به براندازی دولت‌های اسلامی می‌کند، ضمن اینکه سازمان‌های اطلاعاتی، نظامی و حتی بخش‌هایی از دولت آمریکا از ناحیه همین سود تغذیه می‌شود. به نظر می رسد واشنگتن به هیچ وجه حاضر به نابودی این سود کلان نیست؛ زیرا این سود علاوه بر اینکه آمریکا را به هدف حضور در منطقه خطر رسانده،  این حضور را تثبیت هم کرده است. بنابراین ناتو و واشنگتن موادمخدر افغانستان را به خوبی مدیریت و حداقل به بهترین وجه از آن استفاده کرده و نیازی به مبارزه با این سود نمی‌بیند.
این در حالی است که برخی از فرماندهان محلی و مقامات دولتی افغانستان هم در تجارت موادمخدر این کشور سهیم هستند. این افراد ذی‌نفوذ محلی بیشتر در مناطق ناامن فعالیت کرده و در کنار برخی از افراد مسلح غیرمسؤول و گروه‌های تروریستی به تجارت مواد مخدر و کسب سود و درآمد از این طریق می‌پردازند.
این وضعیت اکنون به جایی رسیده که افغانستان ۹۳ درصد کل مواد مخدر جهان را تولید می کند و تقریباً در سراسر این کشور خشخاش کشت می شود. اراضی افغانستان در حالی زیر کشت خشخاش می رود که نظامیان آمریکایی حضور گسترده ای در این کشور دارند؛ اما هیچ مبارزه مؤثری علیه کشت این گیاه، تولید و قاچاق مواد مخدر انجام نمی دهند. از سوی دیگر مواد مخدری که در افغانستان تولید می شود به کشورهای همسایه از جمله روسیه از راه آسیای میانه، ایران و... قاچاق می شود و به همین دلیل آمریکا با آن مبارزه نمی کند تا مقابله ای با حضور این بلای خانمان سوز در این کشورها نکرده باشد.
از همین رو مقام های روس بارها از عملکرد آمریکا و نیروهای غربی در افغانستان از جمله حمایت توام با سکوت از تولید و قاچاق مواد مخدر در این کشور انتقاد کرده اند. روسیه به تازگی با توجه به افزایش قابل توجه تولید، کشت و قاچاق مواد مخدر در افغانستان، در بیانیه ای خودداری آمریکا و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) از مبارزه با این پدیده را بسیار مشکوک و حیرت آور خواند.
اما جای تأمل است که افغانستانی‌ها و کشورهای منطقه تا چه زمانی با پیامدهای مواد مخدر دست‌ و پنجه نرم خواهند کرد که بدون شک پاسخ آن روشن است،  تا زمانی که آمریکا تولید و قاچاق موادمخدر افغانستان را سود خود دانسته و از ناحیه آن تمام نیازهای مالی خود را برآورده کند. به نظر می رسد کشورهای منطقه به ویژه کشورهای که بیش ترین پیامدهای تلخ تولیدات موادمخدر افغانستان را می‌چشند باید روی چگونگی مبارزه با موادمخدر و قطع منافع کلان آمریکا از ناحیه این مواد افیونی به اجماع برسند، در غیر آن نباید انتظار کاهش تولیدات مواد مخدر افغانستان را داشته باشیم

در آخرین گزارش مرکز عدلی و قضایی مبارزه با مسکرات و مواد مخدر چنین امده است
دولت افغانستان تریاک ضبط شده را می‌فروشد
مرکز عدلی مبارزه با مسکرات و مواد مخدر افغانستان اعلام کرده که بعد از این کابل تریاک کشف شده توسط نهادهای دولتی را می‌تواند به فروش برساند.
احمد خالد موحد، سخنگوی این مرکز به رسانه ها گفته است که مطابق ماده ۱۹ قانون جدید مبارزه با مسکرات و مواد مخدر، دولت افغانستان در موافقت با بورد بین المللی مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل به شرکتها و کشورهای که جواز خرید مواد مخدر را داشته و برای تولید صنعتی خود استفاده کنند، برای آنان به فروش می‌رساند.
او گفت که فقط تریاک به فروش می‌رسد.
به گفته آقای موحد در سال ۱۳۹۶ خورشیدی ۱۸۹۱ کیلو هیروین، ۱۰ هزار و ۶۰۰ کلیو مورفین و بیشتر از ۲.۴ تن تریاک توسط این مرکز کشف شده است.
او افزوده که انواع مواد مخدر و مشروبات الکلی که کشف شده در افغانستان به ۲۵ تن می‌رسد که بیشتر این مواد، شامل تریاک و حشیش است.
آقای موحد گفت که با توجه به این میزان مواد مخدری که به دست پلیس می‌افتد، دولت در هماهنگی با نهادهای بین‌المللی مبارزه با مواد مخدر تصمیم گرفت که به جای آتش زدن این مواد، آنرا به فروش برساند.
او گفت که اکنون به شمول ایران، هند و ترکیه، پنج کشور جواز تولید و فروش مواد مخدر را دارند که با توجه به کیفیت مواد مخدر افغانستان، شاید همین کشورها خریدار باشند.
به گفته آقای موحد این تریاک، تریاکی نیست که دهقان در مرزعه تولید می‌کند، بلکه شامل تریاکی است که نیروهای پلیس آنها را از قاچاقچیان مواد مخدر ضبط می‌کنند.
سازمان ملل تولید مواد مخدر افغانستان در سال گذشته میلادی ۸۷ درصد افزایش یافته بود.
او گفت قبلا این مواد توسط پلیس و سایر نهادهای عدلی و قضای افغانستان آتش زده می‌شد.
آقای موحد گفت که تاکنون مشخص نیست که دولت چه مقدار از این فروش درآمد خواهد داشت، ولی تمام درآمد حاصل به وزارت مالیه/ دارایی افغانستان منتقل می‌شود که دولت با توجه به نیازمندی‌اش این بودجه را مصرف کند.
در آخرین گزارش حکومت افغانستان و دفتر جرایم و مواد مخدر سازمان ملل تولید مواد مخدر افغانستان در سال گذشته میلادی ۸۷ درصد افزایش یافته بود.
این گزارش مشترک سالانه که چهارشنبه ۲۴ عقرب/آبان سال گذشته در کابل منتشر شد که براساس آن در سال ۲۰۱۷ مقدار مواد مخدر تولید شده افغانستان به صورت تخمینی به ۹ هزار تن رسید. سال قبلش این رقم چهار هزار و ۸۰۰ تن بود.

قابل توجه ارگانهای کشفی و امنیتی ، مرده های معتادین کجا می‌شوند؟
قبلن بارها دیده شده بود که جسد معتادین توسط رنجرهای پولیس به مکان نامعلوم و یا شاید بیرون از شهر انتقال داده می‌شد. اما حال این جسد ها بصورت مرموزی ناپدید می‌شوند.
طبق گزارشات گواهان معتاد، جسدهای معتادین توسط نهاد مشخصی انتقال میابد و در بسا موارد سرگروپ های معتادین از این نهاد ها در بدل هر جسد مقداری پول نیز دریافت میکنند. انتقال اکثرا شب هنگام صورت میگیرد و اشخاص ناشناس بدون یونیفرم پولیس برای انتقال آن میآیند.
حال سوال اینجاست که کی ها و برای چه این اجساد را میبرند.
اما از بان برخی همین معتادین گفته می شود که نهادی به بهانه انتقال اجساد انان در تابوتهایشان مواد مخدر جابجا کرده به سایر ولایات قاچاق می کنند .

صفحه1 از4

پیام رئیس نهاد اجتماعی خط نو

"mesba ceo khatenowنهاد اجتماعی خط نو " یکی از نهاد های اجتماعی است که در سطح کشوربرای رفاه و آسایش اجتماعی کار مینماید که با تدویر کارگاه های آموزشی بیشتر...

ما را در تویتر دنبال کنید

Go to top