تماس: 194 510 007 93+ | 71 80 18 799 93+ | info@nlo.org.af | رادیو آنلاین صدا نو |

نگرانی جهانی از طوفان مواد مخدر افغانستان بالای صلح و امنیت !

با هدف قرارندادن شورشیان در جریان برداشت محصول تریاک، کابل، فرصت مهم برای ضربه‌زدن به طالبان را از دست داده است.
موضع دولت افغانستان، در مذاکرات مستقیم صلح با طالبان، همراه گروه هماهنگی چهارجانبه که شامل مقام‌های ارشد افغانستان، پاکستان، امریکا و چین می‌شود، تغییر کرده است. زیرا طالبان در ۱۹ ماه اپریل، حمله‌ی مرگباری را در یک مرکز امنیتی در کابل انجام دادند که در نتیجه‌ی آن، ۶۴ تن کشته و حدود ۳۴۷ تن دیگر زخمی شدند. یک هفته پس از این حمله‌ی خونین، رییس‌جمهور غنی در سخنرانی‌اش در پارلمان افغانستان، پالیسی تازه‌ی امنیتی را اعلام کرد که در آن، ایستادگی جدی در برابر پاکستان، شبکه‌ی حقانی، گروه داعش و طالبان بیان شده است. رییس‌‌جمهور غنی گفت: «ما از پاکستان انتظار نداریم طالبان را به میز مذاکره حاضر کند، بل از پاکستان می‌خواهیم  به تعهدهای خود پایبند بوده و عملیات نظامی برضد شورشیان را اجرا کند.»

هم‌زمان با پایان‌یافتن عملیات نظامی ناتو در افغانستان، نیروهای امنیتی این کشور مسوولیت تامین امنیت را در ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ در سراسر افغانستان به عهده گرفتند. از زمانی‌که رییس‌جمهور غنی مسوولیت‌اش را به‌عنوان رییس‌جمهور به عهده گرفت، تلاش کرده تا «با استفاده از همه‌ی منابع، برای پایان‌بخشیدن به خشونت‌ها، وضعیت صلح‌آمیز را در کشور برقرار سازد.»

اما، آقای غنی مانند رییس‌جمهور قبلی بوده و نتوانسته کدام پیشرفتی در این زمینه داشته باشد. در واقع، سال گذشته، مرگبارترین سال برای افغانستان بود که در مجموع، شمار کشته‌گان و زخمیان افراد ملکی، از ۱۱ هزار تن فزونی یافته بود. طالبان برای مدتی، کنترول کندز را در دست گرفتند و هم‌چنان آنان پیشرفت‌هایی در ولایت‌های دیگر، به‌ویژه ولایت‌های جنوبی، شمالی و غربی افغانستان داشتند.

سخنرانی رییس‌جمهور غنی،برای نخستین‌بار نشان داد که دولت افغانستان، موضع سخت خود را در مقابل گروه‌های شورشی مخالف در پیشگاه عام اعلام کرد. این گروه، ظاهرا نمی‌خواهد به خون‌ریزی‌ها در کشور پایان دهد. به‌همین خاطر، به مخالفت خود با دولت ادامه می‌دهد. اما از زمان سخنرانی غنی در پارلمان افغانستان، نیروهای امنیتی کشور، هنوز عملیاتی را برضد گروه‌های شورشی انجام نداده‌اند. به‌ویژه در ولایت‌های هلمند، کندز و بدخشان.

در جریان پنج ماه گذشته، ولسوالی‌های شمالی ولایت هلمند، یکی پس از دیگری به‌دست طالبان سقوط کرد. ولسوالی موسی‌قلعه آغاز و سپس نوزاد در ماه فبروری سال ۲۰۱۶، بعداً بخشی از ولسوالی سنگین و سپس گرشک و بعدا مارجه سقوط کرد. آخرین نمونه، ولسوالی خانشین می‌باشد. نیروهای امنیتی افغانستان، عملیات‌هایی را برای بازپس‌گیری ولسوالی خانشین آغاز کرده‌اند. این نیروها، هنوز برای پاک‌سازی لشکرگاه، مرکز این ولایت تلاش می‌کنند. این در حالی است که طالبان نسبت به حکومت افغانستان، بخش‌های بیشتر هلمند را در کنترول دارند.

علی‌رغم این‌که طالبان، عملیات بهاری خویش را راه‌اندازی کرده‌اند، اما وضعیت امنیتی در هلمند در دو ماه اخیر، آرام بوده و کدام حمله‌ی بزرگ از سوی آن‌ها مشاهده نشده و کدام ولسوالی جدید نیز به‌دست‌شان سقوط نکرده است. رازی که پشت این آرامش نهفته، بیان‌گر این است که طالبان در جمع‌کردن محصولات تریاک سال روان، مصروف می‌باشند. این در حالی است که برعکس سال‌های دیگر، دولت برنامه‌ی جنگی برای ریشه‌کن‌سازی مواد مخدر را اخیرا آغاز کرده است.

در حالی که خلاف سال‌های قبل، مواد مخدر، یکی از منبع‌های مهم تمویل طالبان به حساب می‌آید، آنان از این منبع، عملیات‌های‌شان برضد دولت افغانستان را تمویل می‌کنند که به صورت اساسی از درآمد تریاک حاصل می‌شود. طالبان از دهقانان عشر جمع می‌کنند، آن‌ها نوع دیگری از مالیات را نیز جمع‌آوری می‌کنند که به کشت مواد مخدرا اجازه می‌دهد و زمین‌هایی که در آن کوکنار کاشت شده را حفاظت می‌کند و هم‌چنان آن را از عملیات دولت محفوظ نگه‌می‌دارد. اخیرا، طالبان مالیات دیگری را زیر نام زکات جمع‌آوری می‌کنند، که از درآمد سالانه‌ی محصول کشت مواد مخدر، توسط صاحبان زمین و دهقانان به دست می‌آید. از منابع دیگر درآمد این گروه، قاچاق مواد مخدر می‌باشد.

محصول مواد مخدر، در سال روان در مقایسه به سال پیش افزایش پیدا کرده است. چنان‌چه اخیرا دولت نیز در قسمت محصول مواد مخدر، کاری انجام نداده است. هم‌چنان در قسمت تولید پر رونق مواد مخدر، طالبان نیز مواظب‌اند تا با حمله‌های خود بر نیروهایی دولتی، آنان را تحریک نکند. لذا این وضعیت فرصت خوبی را برای شورشیان مهیا کرده تا محصولات مواد مخدر و مالیات را به صورت کامل جمع‌آوری کنند و برای عملیات بهاری، آمادگی بگیرند.

تحقیقات محلی ما نشان میدهد ، تقریبا ۹۸ درصد از شورشیان طالب در نیش‌زدن تریاک مصروف‌اند. آنان کارکارگران ماهر و پرکار می‌باشند. اما کارگران فصلی، از سراسر افغانستان برای کمک و نیش‌زدن تریاک می‌آیند. براساس عرف معمول که در کشتزارهای تریاک مروج است، آنانی که به این مزارع برای نیش‌زدن و جمع‌آوری محصول می‌آیند، در پایان یک سوم محصول به آنان تعلق می‌گیرد.

یک دهقان طی مصاحبه ای گفت: «گروه‌های مختلف طالبان، نه تنها برای جمع‌آوری مقدار زیادی از درآمد مالی از مالیات تریاک می‌آیند، بل‌که جنگجویان این گروه پول هنگفتی را از نیش‌زدن تریاک در سال جاری نیز به‌دست می‌آورند.» از زمانی که طالبان به جمع‌آوری و مالیات و محصول تریاک مصروف شده‌اند، نیروهای امنیتی افغانستان فرصت کرده‌اند عملیات را برای بازپس‌گیری ولسوالی‌های شمال هلمند راه‌اندازی کنند. در این حمله‌ها، نه تنها شورشیان، بل منابع پرسود مالی آنان نیز مورد هدف قرار گرفته است. در افغانستان نیروهایی امنیتی در بخش‌های زیادی، حالت دفاعی داشتند و انتظار مواد سوخت را می‌کشیدند.

در یک حرکت استراتژیک نیروهای امنیتی افغانستان ولسوالی خانشین را  که چند هفته پیش به‌دست طالبان سقوط کرده بود، دوباره پس گرفتند. اما این نیروها در سه ولسوالی شمالی دیگر این ولایت، جایی که طالبان به صورت مکمل کنترول آن را دارند و حکومت می‌کنند، پیشرفت چندانی نداشته‌اند. از سوی دیگر، دولت نیز برای بازپس‌گیری ولسوالی مارجه، بخشی از ولسوالی ناد علی و روستای غربی باباجی در شهر لشکرگاه که در کنترول طالبان است، کدام برنامه‌ای ندارد. در عوض، هردو دولت و طالبان برای عملیات بهاری آمادگی می‌گیرند.

دولت افغانستان، نه تنها کمک‌های نظامی را از متحدین استراتژیک خود، ایالات متحده امریکا و ناتو، دریافت می‌کند، بل این کشور، کمک‌های نظامی را از هند و روسیه نیز دریافت کرده است. علی‌رغم این کمک‌ها، نیروهای امنیتی افغانستان از راه‌اندازی عملیات‌های جدی برضد طالبان در هلمند و سایر ولایت‌ها، آن‌هم در زمان حساس ناکام بوده است. این موضوع، وضعیت ایده‌آل و دل‌خواه را برای طالبان شورشی به وجود آورده، تا منابع حمایتی مالی‌شان در امان بوده و با استفاده از این وضعیت، برای خود جنگ‌افزار نظامی تهیه و خریداری کنند و برای یک سال خونین دیگر، در افغانستان آماده‌گی بگیرند.

بنا، دولت افغانستان پیش از قبل، بهترین فرصت برای ضربه‌زدن دشمن را در یک زمان مهم از دست داده است، اگرچه نیروهای امنیتی افغانستان، ادعا دارند که آنان در حال آماده‌شدن برای حمله‌اند و برای دفاع از موقعیت‌شان آماده می‌شوند. اما با پولی که طالبان از محصول مواد مخدر به دست آورده و سرباز‌گیری‌های تازه‌ای که کرده‌اند. در ماه‌های آینده، شاهد حمله‌های طالبان بر مناطق تحت کنترول دولت خواهیم بود. بنابر این، برای کاهش حمله‌های طالبان در ماه‌های آینده، دولت افغانستان نیاز دارد تا در برنامه‌های جنگی‌اش تجدید نظر کرده و حمله‌های تازه‌ای را برای ضربه‌زدن طالبان در حیات‌های خلوت‌شان به‌ویژه زمانی که آنان مصروف‌اند و برای آینده خویش برنامه‌ریزی می‌کنند، راه‌اندازی کند.

افزون بر این، این فصل می‌تواند فرصت خوبی برای دولت افغانستان باشد که در باره آغاز عملیات‌های شبانه برای هدف‌قراردادن رهبران طالبان و منابع مالی این گروه نیز فکر کند. هم‌چنان، نیروهای امنیتی افغانستان باید عملیات جدی برای هدف‌قراردادن دلالان مالی طالبان، قاچاق‌چیان و مواد مخدری که آنان از دهقانان جمع‌آوری کرده‌اند را آغاز کنند، تا طالبان شورشی را از نظر مالی ضعیف سازند. در صورتی که نیروهای امنیتی افغانستان در پاسگاه‌های خود منتظر حمله‌های طالبان بمانند و به‌جای این‌که ابتکار عمل به بگیرند، یا عملیات را راه‌اندازی کنند، بار دیگر سناریوی کندز در هلمند تکرار خواهد شد و البته این سناریو، بدتر و مرگبارتر از سناریوی کندز نیز خواهد بود

باز نویسی / عبدالقادر مصباح


سرپل (1 ثور 95)
مسولان ریاست مبارزه با مواد مخدر ولایت سرپل با ابراز نگرانی میگویند طی سال جاری حدود دوهزار هکتار زمین کوکنار کشت شده است که این ارقام نسبت به سال گذشته دوبرار برافزایش را نشان می دهد آنان می افزایند با هماهنگی نیروهای امنیتی آماده گی دارند درساحه حاکمیت دولت کمپاین تخریب مزارعه کوکنار راآغاز نمایند

نوری

نمایندگان دهقانان در بلخ اگر دولت به ما معیشیت بدیل و مارکیت فروش تدارک ندهد مواد مخدر کشت میکنیم واین درحالی ابراز می شود که در سال گذشته نیز دهقانان به کشت مواد مخدر روی آورده بودند و ریاست مبارزه با مواد مخدر این ولایت گزارش اخیر دفتر مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد در مورد موجودیت صدها هکتار مزرعه خشخاش در این ولایت را غیر قابل قبول عنوان کرده بود.
محمد رحیم رحمان اوغلی؛ رییس اداره مبارزه با مواد مخدر ولایت بلخ در نشستی که با خبرنگاران داشت ، گزارش اخیر دفتر مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد در رابطه به موجودیت مزارع خشخاش در ولایت بلخ را رد کرد و آن را غیر واقع بینانه و سیاسی دانست.
در گزارشی که از سوی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد به نشر رسیده بود گفته شده است که به غیر از ولایات ناامن در افغانستان در ولایاتی که قبلا عاری از کشت مواد مخدر شناخته شده بودند مانند ولایت بلخ نیز مجددا کشت خشخاش صورت گرفته است.
در این گزارش ادعا شده بود که در ولایت بلخ بیش از ۴۰۰ هکتار زمین زراعتی زیر کشت مواد مخدر قرار گرفته است.

اما رییس اداره مبارزه با مواد مخدر ولایت بلخ ضمن آنکه تایید کرده است که در سال گذشته در برخی از ولسوالی های این ولایت از جمله ولسوالی چمتال کشت مواد مخدر صورت گرفته بود در عین حال مدعی است که این مزارع قبل از رسیدن به فصل برداشت از سوی نیروهای امنیتی تخریب گردیده است.
اما دفتر مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد در گزارش اخیر خود یادآور شده که اطلاعات مربوط به کشت مواد مخدر در مربوطات ولایت بلخ را از طریق ماهواره و عکسبرداری ها به دست آورده است.
رییس اداره مبارزه با مواد مخدر ولایت بلخ افزایش کشت مواد مخدر در سال جاری در کشور را می پذیرد و دلیل آن را افزایش جهانی قیمت مواد مخدر و تداوم ناامنی ها در افغانستان دانسته خاطرنشان کرد که در برخی مناطق ولایت بلخ نیز اگر کشت مواد مخدر صورت گرفته بود دلیل آن ناامن بودن این مناطق است.

نماینده گان مردم در شورای ولایتی بلخ با قبول مشکلات وکم کاریهای دولت در راستای زندگی دهقانان با متهم کردن دولت در قبال نقض تعهدات شان ، مردم را حق بجانب میدانند واز دولت میخواهند که با زندگی وسرنوشت مردم بازی نکنند و صدای مظلومیت مردم را درک کنند وبه تعهدات شان عمل نمایند . ضمن آنکه مبادرت دهقانان به کشت موادمخدر را در کشور عمل غیر قانونی میداند و از دهقانان میخواهند که اقدام به نقض قانون نکنند و به تاثیرات منفی مواد مخدر که در حال حاضر در کشور زرع می شود نیز اشاره کرد و عمده ترین علت کشت مواد مخدر و معتاد شدن بسیاری از افراد به این مواد را تداوم ناامنی ها و موجودیت فقر و بیکاری در کشور عنوان می کنند.

افزایش روز افزون تعداد معتادین مواد مخدر سبب نگرانی مسئولین وفعالین مدنی ولایت بلخ گردیده است .
آنان می گویند که علاوه از سایر مشکلات موجود با نزدیک شدن فصل سرما حیات بسیاری از معتادین به خطر مواجه می گردد .

نشست فعالین جامعه مدنی با مسوولان اداره مبارزه با مواد مخدر ولایت بلخ راه اندازی گردیده که آنان نگرانی شان را ازافزایش تعداد معتادین بخصوص در داخل شهر مزار شریف ابراز داشتند .
عبدالقادر مصباح مسوول نهاد اجتماعی خط نو می گوید : آمار های جمع آوری شده توسط این نهاد نشان میدهد که درولایت بلخ 200 هزار تن به مواد مصرف مواد مخدر آغشته شده اند .که بالا تر از 30 هزارتن آنان را زنان و اطفال تشکیل مید هند.
وی می افزاید: درمجموع زون شمال بیش از 37 هزار تن از اطفال زیر سن 18 مصاب به اعتیاد می باشند . وی می افزاید دولت دراین عرصه هیچ اقدام موثری را انجام نداده است که مواد مخدر در سطح کشور به صورت آزاد وگسترده خرید وفروش می شود .
سید محمد یزدان پرست فعال جامعه مدنی ولایت بلخ دلایل مختلفی را عامل افزایش تعداد معتادین در کشور بخصوص بلخ دانسته می گوید : افزایش معتادین چند دلیل دارد 1: بیشتر کودکان خانواده های معتاد به اعتیاد روی می آورند یا هم با مشکل سوء تربیه مواجه می گردند . 2: حضور معتادین در روی جاده و اماکن عمومی امنیت اجتماعی را صدمه میزند ومیزان جرایم را افزایش میدهد 3: باتوجه به نزدیک شدن زمستان و احتمال سردی بیش از حد هوا در هفته های آینده حیات تعداد زیادی از معتادین که در روی جاده ها ، مراکز تجمع معتادین در برخی مناطق شهر و یا هم اطراف روضه ی شریف زندگی می کنند به خطر قرار می گرد 4: وی همچنان دسترسی آزاد و آسان مواد مخدر را عامل دیگر دانسته و می گوید :چگونه روزانه 400 کیلوگرام مواد به اینها می رسد؟.
از سوی دیگر معتادین مواد مخدر در ولایت بلخ بیکاری و سایر مشکلات زندگی را عامل روی آوردن شان به مواد مخدر دانسته و می گویند که در بسیاری از اماکن بخصوص زندانهای ولایت بلخ مواد مخدر به شکل آزادانه و آسان توزیع و خرید وفروش می شود .
نصیرالدین یکی از معتادین مواد مخدر که بیش از 5 سال است به این بیماری آلوده گردیده می گوید که به دلیل نداشتن کار مناسب و بیکار ماندن برای مدت طولانی به مواد مخدر روی آورده است . وی هم چنان دولت را به بی توجهی به معتادین متهم دانسته می گوید دولت هیچ توجهی به ما نکرده است .
از سوی دیگر علی رضا یکی دیگر از معتادین که دو سال از مصاب شدنش می گذرد می گوید که زمانی که در زندان بود به اعتیاد روی آورده است . وی ضمن بیان داستان اعتیادش گفت که دو سال قبل که بعد از وقوع یک حادثه ترافیکی مدتی در زندان نهر شاهی ولایت بلخ زندانی بود معتاد گردیده است . وی می گوید که در زندان مواد مخدر به شکل آزاد و آسان به دسترس معتادین قرار می گرفت و تعداد زیادی از زندانیان از مواد مخدر استفاده می کردند به همین خاطر وی نیز به اعتیاد روی آورده است .
محمدرحیم رحمن اوغلی رئیس اداره مبارزه با مواد مخدر ولایت بلخ از افزایش روز افزون تعداد معتادین در ولایت بلخ ابرازنگرانی کرده و می گوید بیشتر معتادینی که اکنون در بلخ بود وباش می کنند از ولایات همجوار ودیگر ولایت های کشور به مزار شریف آمده اند . وی می افزاید بهتر بودن شرایط امنیتی در سالهای اخیر در ولایت بلخ سبب روی آوردن تعداد زیادی از مردم بخصوص افراد آغشته به مواد مخدر به مزار شریف گردیده است .
وی می افزاید : مدیریت پولیس مبارزه بامواد مخدر و ارگان های کشفی امنیتی در سال جاری تااکنون در حدود 75 نفر را به اتهام قاچاق مواد مخدر در ولایت بلخ دستگیر نموده اند .
پس از ایجاد حکومت وحدت ملی مردم افغانستان با مشکلات زیادی روبرو گردیدند ازیک سو نبود امنیت واز سوی دیگر نبود کارمناسب برای کارگران هر روز زمینه ها را برای زندگی سالم افراد جامعه محدود تر می سازد . به همین دلیل برخی از مردم بخصوص جوانان یا به صفوف مخالفین پیوسته اند و یا هم به مصرف مواد مخدر روی آورده اند .

دراین حالیست معتادین در بلخ درحال افزایش است اما در این ولایت بیشترنهادهای بین المللی در عرصه کارهای کرده اند اما معتادین مواد مخدر در بلخ در حال افزایش است

ارائه راهکار ها جهت محو کشت و قاچاق مواد مخدر/ مصباح: بیشتر از ۳ میلیون معتاد در کشور وجود دارد

شماری از نهاد های جامعه مدنی در ولایت بلخ در شمال افغانستان جهت محو کشت و قاچاق مواد مخدر شانزده راهکاری را برای دولت ارایه نموده تاکید کردند، که حکومت افغانستان باید در راستای محو کشت این پدیده از این راهکار ها استفاده نمایند.

راهکار های جدید مبارزه علیه کشت، قاچاق و ترافیک مواد مخدر عنوان نشست است که امروز در مرکز ولایت بلخ شهر مزارشریف با حضور شماری از مسولان ادارات محلی، نماینده های پوهنتون های خصوصی و دولتی و نهاد های جامعه مدنی برگذار گردیده است.

عبدالقادر مصباح رییس نهاد اجتماعی خط نو که این همایش را به راه انداخته است میگوید که در ۱۴ سال اخیر تمام تلاش های دولت افغانستان و نهاد های که در امر مبارزه علیه کشت و قاچاق مواد مخدر فعالیت دارند بی نتیجه بوده است. آقای مصباح میگوید: به همان اندازه ای که تلاش ها در امر مبارزه علیه مواد مخدر بیشتر شده است به همان اندازه کشت و قاچاق مواد مخدر نیز گسترش یافته است. وی با بیان اینکه در کشور بیشتر از ۳ میلیون اعتیاد وجود دارد اظهارداشت، که در ولایت های شمالی افغانستان کشت این پدیده با گذشت هر روز وسعت میابد که به گفته وی بدخشان از جمله ولایت های درجه اول و ولایت های بغلان و فاریاب به درجه دوم از لحاظ کشت این پدیده قرار میگیرند.

نامبرده در رابطه به طرح شانزده ماده ای که برای محو کشت و قاچاق مواد مخدر برای دولت ارائه شده است گفت، که این راهکار ها در نتیجه نوشتن مقالات شماری از اساتید پوهنتون ها، نویسنده گان و شماری از تحلیل گران به دست آمده است.

در شماری از ماده های این راهکار ها آمده است.

1     تلاش ها در امر مبارزه علیه مواد مخدر از یک راه میکانیزم خاص

2      باز نگری ستراتیژی که در سال ۲۰۰۲ در امر مبارزه علیه مواد مخدر ساخته شده است

3      ایجاد دیپارتمنت تحت نام مبارزه علیه مواد مخدر در پوهنتون ها

4      تعدیل قانون مبارزه علیه مواد مخدر

5      پروسه بدیل معیشیت تنها باید به زارعین اختصاص داده شود، نه به پل و پلچک سازی و غیره امورات.

حمید صفوت مسول مجمع نهاد های جامعه مدنی در حاشیه این نشست به یادگار افغان گفت که مبارزه علیه مواد مخدر یک مبارزه همگانی را میخواهد و جامعه جهانی باید در این راستا یک تصمیم قاطعانه ای را اتخاذ کنند. وی تصریح نمود: هنوز هم در داخل حکومت افغانستان شماری از زور مندان هستند که به گونه صریح دست به قاچاق مواد مخدر زده و از همین طریق باندهای مافیایی خودرا تمویل میکنند که به گفته وی در صورت که این افراد در کشور وجود داشته باشد و مواخذه نشوند مبارزه در امر مواد مخدر بی نتیجه خواهد بود.

اشتراک کننده گان که در این همایش حضور یافته اند یگانه علل روز افزون اعتیاد را به دست رس بودن مواد مخدر عنوان میکنند. به اساس گفته های اشتراک کننده گان مسولین امنیتی افرادی که دارای ۲ گرام هیرویین هستند و یا دارنده ای ۲۰ گرام چرس است مواخذه نمیکنند که این امر در قانون مبارزه علیه مواد مخدر نگرانی شدید مردم را به بار آورده است و این اشتراک کننده گان خواهان تعدیل این قانون از حکومت هستند.

جعفر فیصل خبرنگار خبرگذاری یاد گار افغان در شمال افغانستان ( مزارشریف)

بحران چهارم جهان ولی بستر ساز نامنی و مانع صلح منطقه ای است!

در حالی که اعتیاد به‌ عنوان چهارمین بحران جهانی گفته می‌شود، ولی بستر تمام نا امنی ها ومانع اصلی صلح در منطقه ای آسیایی محسوب میشود واین درحالی است که افزایش تولید مواد مخدر در افغانستان به 35 برابر رسیده که خود سبب فربه شدن نیروهای سازمان یافته تروریستی وقاچاقبران بین المللی است. از آنجائیکه کشت موادمخدر درمنطقه آسیایی رو بفزونی است جهان نگران تکثیر سلاحهای هسته ای وبالیستیکی ، ومحیط زیست و حقوق بشر است غافل از اینکه مافیایی موادمخدر درحال سقوط دادن حکومتهای کوچک منطقه ای است از این روی اعتیاد در جهان در کنار تهدیدهای هسته‌ای و دیگر تهدیدهای اصلی در رده چهارم بحران‌های جهانی قرار داده شده است ،‌ اعتیاد یکی از بلاهای خانمانسوز است که همه جوامع بشری را درحال تهدید است.

هم چنین گذشت زمان تهیه انواع مواد مخدر را پیچیده ‌تر کرده و توزیع آن هر روز در قالب های گوناگون افزایش پیدا می‌کند، مواد مخدر تهدیدهای زیادی دارد که از جمله میتوان به سست کردن بنیان‌های خانواده، اعتقادهای دینی و باورهای مذهبی نام برد و اعتیاد در واقع اساس اجتماع را نابود می‌کند.

براساس آماری که سازمان ملل متحد اعلام کرده است، 250 میلیون نفر از جمعیت جهان حداقل یک ‌بار یکی از انواع مواد مخدر را مصرف کرده‌است، همچنین این موضوع باعث ایجاد اشتغال برای 10 میلیون قاچاقچی حرفه‌ای شده است.

اعتیاد در واقع نیروی سازندگی را به سوزندگی تبدیل و زندگی فرد معتاد را تباه می‌کند، سالانه 4 هزار و 500 میلیارد دلار در این صنعت غیرقانونی به‌ صورت قاچاق جابه‌جا می‌شود.

کشورهای غربی برخلاف شعارهای خود که مبارزه با مواد مخدر را در افغانستان همانند مبارزه با تروریسم میدانند ، خود یکی از عوامل اصلی افزایش کشت تولید و جابه‌جایی این مواد در جهان گردیدند.

آمریکا با قول کاهش کشت و تولید مواد مخدر و تغییر کشت آن به معیشت بدیل در افغانستان وارد شد، اما بعد از گذشت 15 سال، شاهد رشد 35 برابری تولید مواد مخدرافغانستان هستیم.

قبل از ورود آمریکایی ها به افغانستان، سالانه حدود 50 تن ماده مخدر به‌ صورت سنتی در این کشور تولید می‌شد؛ ولی این آمار به بیش از هشت هزار تن ماده مخدر سنتی و صنعتی در افغانستان رسیده است. واین نشان میدهد که جامعه جهانی بخصوص دولت آمریکا به گونه جدی در مقابل مواد مخدر افغانستان مبارزه نمیکند وبلکه ادامه حضور خود را در موجودیت تروریسم و مواد مخدر افغانستان میداند. واز بازگشت نیروهای نظامی اش در سال 2016 خبر میدهد.

فراخوان مقالات علمی و پژوهشی!

کنفرانس منطقه ای مبارزه علیه مواد مخدر به ابتکار نهاد های مدنی بلخ به حمایت تخنیکی وزارت مبارزه علیه مواد مخدر برگزار میگردد . بدین وسیله از اساتید محترم دانشگاه ، پژوهشگران و دانشجویان گرامی دعوت بعمل میاید ، تا مقالات شانرا تحت عناوین ذیل به نشانی کنفرانس ارسال نمایند.

1-      بررسی معاهدات افغانستان با کشور های دیگر در بخش مبارزه علیه مواد مخدر

2-      بررسی استراتیژی ملی کنترول مواد مخدر ( تنفذ قانون ، اگاهی عامه ، کاهش تقاضا و درمان معتادین ، معیشت بدیل ، تخریب کشت مواد مخدر ).

3-      بررسی زمینه های اجرایی قانون مبارزه علیه مواد مخدر .

4-      بسیج ملی و منطقه ای مبارزه علیه مواد مخدر .

5-      بازنگری شیوه جمع آوری تخصصی آمار و در مان معتادین .

زمان ارایه مقالات تا 15 سنبله 1394 الی ساعت 4 بعد از ظهر

ویب سایت: www.nlo.org.af

ایمیل آدرس :این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

صفحه اجتماعی:   فعالین مدنی علیه مواد مخد واعتیاد

شماره تماس:  

اسکایپ: qadeer.mesbah

نوت : معیار های تحریر: هر مقاله بیشتر از 500 کلمه نباشد برای معلومات بیشترازطریق ایمیل آدرس فوق ، صفحه اجتماعی و شماره به تماس شوید

 

گفتگوی ویژه باحاجی محمد "عبده " وکیل منتخب مردم بلخ درپارلمان کشور!
یاد گارافغان : آیا دولت افغانستان مصمم به کاهش مواد مخدر درافغانستان است ؟
حاجی محمد "عبده": مواد مخدریک پدیده منفی  بدنام و تخریب کننده عقل و ازنظر دین حرام و ازنگاه موقف اجتماعی مایه بدنامی  است وتاکنون هم مایه بدنامی برای افغانستان دردنیا بوده بخاطر همین موضوع بودکه مردم وجامعه جهانی ازدولت افغانستان خواستندکه با کشت ترافیک وچاقاق مواد مخدر وبدست آوردن پول از مجرای کشت ترافیک موادمخدرمبارزه پیگیروهمه جانبه را انجام بدهند
ازطرفی هم خوشبختانه دولت افغانستان سالهای گذشته دراکثریت ولایات افغانستان موفق شدکه کشت مواد مخدررا ممنوع قراربدهند وبااین پدیده مبارزه جدی بخرچ بدهد واراضی تقریبآ بیش از20 ولایت افغانستان ازوجود این ماده پاکسازی شود، اما ما چندین ولایت  را درجنوب افغانستان شاهد بودیم  که هیچگاه کشت مواد قطع نشد وتاهنوز کشت دومدام دارد ومایه سرشکستگی برای مردم افغانستان را فراهم نموده است حال باید بگویم که آیا دولت افغانستان مصمم است که کشت موادمخدررا درافغانستان کاهش بدهد ؟ باید گفت که شنیده شده است که دولت افغانستان مصمم است که کشت را کوکناررا درافغانستان تحت کنترول خودبیاورد اما مردم ازبابت کشت موادمخدر شاکی است وپروسه کشت هم عملآ جریان دارد وقاچاقبران بزرگی دراین عرصه وجود دارد که دهقانان را  تشویق به کشت مواد مخدرمی کندو حتی پول نقدبرای زارعین تادیه میکنندتا آنان مواد را کشت کنند تا منفعت بدست آمده را هم چاقبران وهم مخالفین مسلح ( طالبان ) ازآن بهره ببرند به همین خاطرمردم مشکوک است وماهم یک مقدار به عزم واراده وتصمم دولت افغانستان گمان سؤداریم چیزی راکه دولت گفته است به گفته های خود کمترعمل میکند چیزی که قابل یادآوریست درولایات که کشت کوکنار محو شده بیشتر خودمردم ومسولین مردم درآن نقش خودرا ایفآ کرده است نه کارکردهای دولت .
یاد گاافغان : ازدیدگاه شما کدام عوامل است که دولت افغانستان درمدت 13 تاکنون نتوانسته جلو کشت کوکناردرافغانستان را بگیرد؟
حاجی محمد "عبده": به باورمن چیزی که بیشتردرآن توجه کرد استفاده های پولی واقتصادی این قضیه است ودولت افغانستان باقاچبران حتمآ دادوگرفت های پولی ومالی درتبانی با بعضی ازمقامات دولتی دارد که درحقیقت توجه دولت را درامربی تفاوت بودن را برانگیخته است وازاین بابت است که توفیق دولت افغانستان دربرچیدن معضله کوکنارومبارزه بامواد کمتر بوده است .
یاد گارافغان : درحالت حاضرکه انتخابات ریاست جمهوررا درپیش داریم ازدیدگاه شما کشت ترافیک مواد مخدر چی گونه است ؟
حاجی محمد "عبده": باید به جواب سوال شما گفت :قاچاقبران همیشه مصروف کارخود هستند چی وقت آنان کارهای خود را توقف میدهندکه نیروهای کشفی افغانستان باآنان برخورد قاطع و جدی برای شناسایی آنان انجام بدهند ودیگر اینکه نیروهای مسلح باقاچاقبران به شکل قاطع مبارزه بکنند واینکه ما درآستانه برگزاری ریاست جمهوری استیم دیده شده است که قاچاقبران به نسبت اینکه نیروهای امنیتی مصروف تامین امنیت انتخابات اند آنان با خاطر آرام به کشت وترافیک وفروش موادمخدر سرگرم اند . این یک موضوع کاملا روشن است که درنبود پولیس ونیروهای امنیتی فعالیت قاچاقبران دوچند می شود .  
یادگار افغان : چرا تاکنون قاچبران بزرگ شناسایی نمی شوندواگرشناسایی هم شوند به محکمه کشانیده نمی شوند؟
حاجی محمد "عبده": ازدیدگاه من این موضوع برمیگردد به عزم واراده خود مسوولین  دولت ،اگردولت خود مصمم باشد به یک نحوی ازکشت مواد مخدراستفاده مالی نبرند به یقین که دولت قاطع عمل میکند ازسوی هم خود دولت از قاچاقبران استفاده میکنند(نفع میبرد)و درتبانی با قاچاقبران همدست است اند ازین خاطر است که  دولت درگرفتاری قاچاقبران داخل عمل نمیشود ما شاهدبودیم که قاچاقبرمواد گرفتارشده است اما آنانکه درسطح رهبری است ودرتمام جغرافیایی افغانستان فعالیت میکنند  کمترگرفتارشده اند وازسوی دیگرهمواره دولت درگرفتاری قاچاقبران دست سه وچهار موفق بوده است ازین خاطر است که مبارزه هم اگر کند است به دلیل اینکه افراد اصلی گرفتارنشده تا برای مردم (ترس قانونی) ایجاد شود باید خاطرنشان ساخت که مشکل اصلی واساسی دراین است که هم ارگان های عدلی وقضایی افغانستان درپیوند به خلاف کاران موادمخدرباقاطعیت عمل نمی کند وهم مسوولین امورملوث است وازقاچاقبران باج می گیرند.
یادگارافغان :ازدیدگاه شما چقدر افراد دولتی در قاچاق مواد مخدر دست دارند؟
حاجی محمد"عبده":گرچی دراین ارتباط سطح را مشخص کردن مشکل است اما باید گفت کسانی که ازهرنوع وهر مجرای به دنبال پول است ولو که قاچاق مواد مخدر باشد آنان دراین قضیه شریک و دخیل اند که دراین قضیه نه تنها  نیروهای دولتی مسوولین  دهقان کاران شامل  اند وبه نوعی سود میجویند بلکه  قاچاقبران بزرگ که مواد را به کشورهای اروپایی و امریکایی  بفروش میرسانند نیز به نوعی ا ز مواد مخدر بهره میبرند که دراین عرصه هم درسطح منطقه وهم درسطح بین المللی وهم درسطح افغانستان افرادی مشغول کار وبار مواد اند .
یادگارافغان :کشت موادمخدرازدیدگاه شما درشرایط فعلی چقدر افزایش پیدا کرده است ؟
حاجی محمد "عبده ":من شاهد ولایاتی هستم که کشت موا دمخدردرآنها دراثر سیع وتلاش صفرشده بود ولی دراین تازه گی ها اطلاع میرسد که کشت دوباره موادمخدر درآن ولایات ازسر آغازشده  است عمومآ این کشت ها درجاهای صورت میگیرد که زارعین ازچشم  دولت تا اندازه غیرقابل دید اند ویا حاکمیت مخالفان درآن ساحات برقرار است  این موارد راکه ذکرکردم درافغانستان بخوبی  قابل لمس است و آمارهای راکه ملل متحد بیرون داده اند بیشترین مواد مخدردنیا درافغانستان تهیه می شود و بیشترین عایدکه تاکنون مخالفین مسلح را واداشته به جنگ علیه دولت ادامه بدهند ازطریق فروش مواد مخدر درافغانستان قابل میسر است که این فعالیت ها خود نشان  دهند افزایش کوکناردرافغانستان است .
یادگارافغان :درباره موادمخدر چی بحث های درپارلمان کشور درجریان است ؟
حاجی محمد "عبده " :پارلمان کشور قانون مواد مخدر درافغانستان را به تصویب رساندوآنرا عملآ در دسترس مجریان حکومتی قرارداده است  تا ازین قانون تازه استفاده بکنند و بامتخلفین زارعین وقاچاقبران مواد مخدر برخوردی در چوکا ت قانون نافذه کشور صورت بگیردکه در این رستا کارهای راپارلمان کشور انجا م داده است اما باید گفت موفقیت قابل چشم گیر پارلمان کشوردراین امرنداشته است چرا که پارلمان کشور  کدام صلاحیت های اجرایی درقبال مواد مخدر ندارد پارلمان فقط میتواند مسوولین اجرایی حکومت را مورد بازپرس قراربدهد . خدا آنهارا انصاف بدهند که فقط وفقط تحت عنوان داشتن مسوولیت در امر مواد مخدر فقط معاشات دالری گرفتند ، از وسایط زرهی استفاده کردندو مسافرت های پرمصرفی را درخارج از افغانستان انجام دادند تا جایی که من میدانم آنها بیشترین استفاده های مالی خودراداشته اند ودرامر مواد مخدر مبارزه کمتر بوده است  .
یادگارافغان : شماگفتید که قانون مبارزه علیه موا دمخدر ازطریق پارلمان کشورپاس شده است ، درصورتی که دردوایر دولتی قابل اجرا نمی باشد آیاازدیدگاه شما این قانون جدید متواند درجامعه مفید واقع گردد؟
حاجی محمد "عبده ": نه جامعه زمانی میتواند کاستی های خود رابرطرف بسازدکه قانون وجود داشته باشد وقانون زمانی میتواند مفید واقع شود که ضمانت اجرایی پیدا کند و یا مجریان متعهد در راس قانون قرار بگیرند وآنها دربرابر مردم خدا و وطن یک تعهد قاطع به میدان آمده باشند اگر ما قانون داشته باشیم مجریان خوب نداشته باشیم آن قانون بدرد نمی خورد ویا اگرما مسوولان خوب داشته باشیم و قانون خوب نداشته باشیم بازهم ممکن است مشکل به حال خود باقی بماند وازطرف دیگر اگرما قانون خوب هم داشته باشیم و مجریان خوب نیزداشته باشیم تازمانی که مردم با قانون همکاری نکنند  من فکرمیکنم که نه مسولین ونه قانون کاری ازپیش برده نمی توانند ویا به عبارت دیگر این ها یک مجموع هستند که درکنارهم قراربگیرند ممکن است مفید واقع شوند برداشت من این است که مردم نباید مواد مخدر را کشت کنند وبا مسوولین خود همکارباشند وباید مطابق امر آنها رفتاربکنند ومسوولین امورهم درچوکات قانون امربدهند من فکر میکنم که آن وقت است که قانون میتواند ازنگاه اجرایی مفید واقع شود .
یادگارافغان :ازدیدگاه شما پارلمان نشینان چقدر با مواد مخدر ذیدخل اند ؟
حاجی محمد "عبده ": شناسایی این موضوع مشکل است نیروهای اطلاعتی افغانستان باید  به این سوال جواب بدهند چون آنان امکانات کشف محاوره های تلیفونی را دارند آنها میتوانند گشت وگذارو تجارت  وکیلان را تعقیب بکنند وآنها میتوانند خروج ودخول را تعقیب بکنند این امکانات پیشرفته چیزی است که در اختیارنیروهای اطلاعاتی و امنیتی افغانستان قراردارد من همین قدر می گویم که اگرمردم دانستند که کدام وکیل با مواد مخدر رابطه دارد این جاست که مردم باید دردوردیگر وکیل مذکور را از محراق توجه شان دور بسازند ومن بیشتر ازاین دراین باره چیزی گفته نمی توانم باید توضحات بیشتررا ازمسوولین کشفی و نیروهای اطلاعاتی بپرسید .
یادگارافغان : ازدیدگاه شما کشت مواد مخد ردرشمال چقدر افزایش یافته است ؟   
حاجی محمد "عبده": درشمال درولایت بلخ من شنیده ام که درولسوالی چمتال سال گذشته در بعضی ازقریه زارعین به کشت مواد روی آورده اند اما بصورت دقیق چیزی را من نمی دانم بخاطر همین قضیه شنیده شده است که بعضی از مسوولین دولتی به خاطر غفلت وظیفوی  ازوظیفه شان سبک دوش شده اند.
یادگارافغان : درباره روی آوردن (طبقه اکادمیک ) بسوی مواد مخدر نظرشما چیست ؟ وشما چقدر ازین ناحیه نگران استید ؟
حاجی محمد "عبده": متاسفانه ما امروزشاهد این استیم که افراد معتادرا درجامعه خود درولایات مختلف افغانستان داریم بخصوص این گروه درکابل خیلی زیاد اند که بصورت کتلوی با مواد مخدر  آلوده شده اند ازطرفی هم درولایت بلخ نیز شاهداین گروه استیم که  در قبرستان سید توری به شکل دسته جمعی مصروف استفاده مواد مخدر اند وباید تذکربدهم که من این موضوع راشنیده ام که جوانان و بخصوص قشر تحصیل یافته به مواد اعتیاد پیداکرده اند که این یک موضوع خیلی نگران کننده برای مردم افغانستان است  این موضوع برمیگرددبه این که مسوولین از وظیفه شان غافل انداگر آنان بدرستی بیدار وهوشیارانه عمل بکنند وجلو فروش ووارد شدن مواد را بگیرند شاید قشر تحصیل یافته کمتر بدام مواد غافل گیرمی شدند و ازطرفی هم این موضوع برمیگردد به مسوولین کشفی ، درصورتی که با چنین افرادکه میخواهند طبقه روشفکر را بدام مواد گیربدهند به هیچ وجه با آنان ازترحم ودلسوزی کارنگیرند آنان را به پنجه قانون بسپارند تا مجازات شوند تا با مرتکبین  هم یک درس  شود که درآینده به موا دمخدر روی نیارند وبرای سایرین نیز یک درس عبرت باشد من به این موضوع اظهارنگرانی می کنم وهم از مسوولین وعلما دین ریاست فرهنگ  وزارت مبارزه بامواد مخدر  میخواهم که به شکل جدی با این پدیده شوم مبارزه کنند.
یادگارافغان : ازاین که معتادان بصورت درست تحت تداوی قرارنمی گیرند شما چقدر نگران استید ؟
حاجی محمد "عبده": نگرانی دراین باره به قوت خود باقیست درحالیکه ما یک وزارت بنام مبارزه بامواد مخدر درکشورداریم  وکمک های خوبی هم ازطریق همین وزارت به سایر وزارت خانه هم صورت می گیرد  مثلا ازطریق وزارت مواد مخدر مکتب ساخته میشود من نمیگویم که ساختن مکتب کاربد است اما کار اصلی واساسی که وزارت مبارزه با مواد مخدر باید مستقیمآ مسوولیت آنرادرهمکاری به وزارت صحت عامه  بدوش بگیرد در قسمت ساختن شفاخانه های تداوی معتادین توجه صورت بگیردمثلا درتمام ولایت بلخ یک شفاخانه تداوی به گنجایش 40 بستر موجود است با توجه به میزان معتادان که درولایت بلخ موجود است این بستر ها به هیچ وجه کفایت تداوی معتادین را فراهم کرده نمی تواند باید وزارت مواد مخدر کمک های راکه ازجامع جهانی دریافت میکند اولین که میکنند در ولایات که معتادین آن زیاد است باید حد اقل شفاخانه در حدود 200 بستر برای تداوی معتادین بسازند تا قشر بدرد بخورجامعه تحت تداوی قرارداد شود تا درآینده بسوی موا دمخدر روی نیاورند . چیزی را که من باید تاکید کنم تاکنون چیزهای را که دربخش تداوی صورت گرفته به هیچ وجه درمطابقت با تعداد وکمیت معتادین مطابقت ندارد که این برای من خیلی نگران کننده است.
یادگارافغان :پولهای که دربخش مواد مخدر برای افغانستان کمک شده است آیا ازدیدگاه شما مورد حیف میل قرار نگرفته است ؟
حاجی محمد "عبده": طبعآ طی 13 سال یک تعداد پول ها حیف ومیل شد ازجمله درامر مبارزه با مواد مخدرپول های که  کمک شد به  انواع مختلف راه بیرون رفت پیدا کرد و ازهزینه دولت بیرون شد معاشات دالری کارمندان کرایه وسایط زرهی  معاشات دالری و سفرهای پرهزینه کرایه های مکان ها که درپروژه سازی ها به مصرف رسیده است میتوان نام برد اما آنچه که کاراصلی است سرجایش مانده وپول ها به اشکال مختلف به مصرف رسیده است .
یادگارافغان: آیا دولت آینده افغانستان توانای مبارزه با این پدیده شوم را دارد ؟
حاجی محمد "عبده": طبعآ حکومت ها وقت که سرکار می آیند یک سری وعده ها رابه مردم میدهند ازجمله مواد مخدر، دولت  هیچ وقت نمی گوید که با مواد مخدر مبارزه نمی کنم باید گفت که آیا دولت آینده افغانستان توانایی مبارزه بامواد مخدر را درآینده دارد باید به چند موضوع تماس گرفت . اولآ دولت عزم مبارزه را باید داشته باشد دومردم با حکومت همکارداشته باشند ومواد مخدررا کشت نکنند وسوم نیروهای ازطرف دولت دریک چوکات درامر مبارزه باموادمخدر تنظیم اند باید مسوولانه عمل کنند من یقین دارم که این مبارزه به جای میرسد ازطرفی هم باید گفت اگریکی ازین ضلع ها کارکنند وباقی اضلاع سرجایش  بما نند مبارزه به نظرمن بسیار بی نتیجه خواهد بود .
یاد گارافغان: خواست تان ازدولت آینده برای محوکشت کوکنار چیست ؟
حاجی محمد "عبده ": اولآ دعا میکنم که سرانجام انتخابات با خیرو سعادت مردم افغانستان رقم بخورد ثانیا باید گفت حکومت آیند   تلاش باید بکند که 13 سال کم کاری ها خلا های که از حکومت موجوده باقی می ماند به عنوان پند وعبرت آنرا پر کنند واین مشکلات را قدم به قدم ازمسیر راه بردارد با خدمت کردن به مردم  افغانستان کمبودی هارا تلافی و مرفوع بسازد ودرامر مبارزه با کشت مواد مخدر ازجمله کارهای حکومت آینده افغانستان که باید سرلوحه اش قرارداشته باشد مبارزه باکشت  ترافیک مواد مخدر وبند کردن سرچشمه  پول های که از درک مواد مخدر به دست یک تعداداشخاص مفت خورمیرسد  و باید جلو آنرا حکومت آینده افغانستان بگیرد ودرقسمت تداوی معتادان توجه بسیارجدی صورت بگیرد.
مصاحبه کننده بهمن

 

 

چکیده تحقیق :

اعتیاد کودکان ونوجوانان درقریه وقصبات 9 ولایت شمال نگرانیهای جدی را درپی داشته است عمق فاجع ازآنجا آغاز میشود که تعداد قابل شماری نا خواسته به دامن اعتیاد ازدوران بار داری مادرانشان معتاد به دنیا میایند.

بیشترین کودکان معتاد درسنین بین نوزادی الی هفت سالگی به این بلای خانمان سوز گرفتار میشوند ، که ازحقوق اولیه خویش محروم اند.

این اطفال بطورعموم درخانواده های که پدرومادرشان بی سواد اند . از اضرار موادمخدر بی اطلاع اند که خود به اعتیاد آلوده اند . به دنیا آمده اند که این کودکان باعتیاد نا خواسته سر دچار شده اند.

ازاینکه اطفال درمکانهای متفاوت زندگی میکنند تا هنوز به شکل سازمان یافته درجامعه حضور ندارند. وفکر میکنند که کشت موادمخدر یکی ازپر درآمدترین موادی است که باید به آن توجه صورت گیرد. وهنوز از جایگاه حقوقی موادمخدر که زمینه جزایی حقوقی را درپی دارد درک کرده نمیتوانند.

مقدمه این تحقیق :

این تحقیق که دربرگیرنده 43 سئوال اساسی کمی وکیفی درباره بررسی ناهنجاریهای اجتماعی برخواسته ازاعتیاد درشمال کشور تنظیم شده بود خوشبختانه توسط تعداد 120 تن ازمحققین جوان به مرحله اجرا وتحقق رسید.

نهاد اجتماعی خط نو با تجربه چیزی در حدود بیش از سه سال تاسیسش در عرصه های کاری خویش از جمله ،فقر زدایی ،آگاهی دهی، تدویرسمینارها ، کنفرانس ها ، ورکشاپ ها،اشتراک درکنفرانسهای بین المللی ،انجام کارهای تحقیقی، با تدویر ده ها گردهمایی در بین شهروندان ، روستانشینان وهمچنان درشهرها و ولسوالی ها بخصوصآ درچهار بخش عمده ازجمله کشت مواد مخدر ، افزایش معتادین مواد مخدر، چگونگی تداوی معتادین مواد مخدر وتهیه راپور قاچاقبران مواد مخدر فعالیث داشثه و دارد.

فرضیه های که ممکن سوال گونه دراین جا مطرح شود.

1- تاریخچه کشت مواد مخدر واعتیاد درافغانستان

2- چه کسانی ویاکدام نهاد ها دربخش مواد مخدر فعالیت داشثه اند.

3- چه تعداد شفاخانه ها در بخش تداوی معتادین مواد مخدرهم اکنون فعالیت دارند.

4- چه تعداد نهاد های ملی وبین المللی دربخش مواد مخدر فعالیت دارند.

5- هدف از تحقیق نهاد اجتماعی خط نوچه بوده است

6 – نتیجه این تحقیق چه هست

7- پیشنهادات این تحقیق کدام است.

این هفت فرضیه عناوین بسیار عمده مواد مخدر کشور است که ذیلآ ارایه خواهد شد ، ما تحقیقات خویش را دراین هفت فرضیه آماده کرده ایم که درمورد هر کدام از این ها مطالب گرچند مختصرارائه خواهیم کرد. امیدواریم که بتوانیم توسط این گزارش تا حد معیارهای چند لایه ای تحقیقات خویش را به نمایش بگذاریم وقناعت محقیقین بعد از این تحقیق ویا کسانیکه مایلند راجع به وضعیت کشت،تولید ، ترافیک ومصرف موادمخدر درافغانستان مطالعه کنند را حاصل نمائیم.

تاریخچه پیدایش وکشت مواد مخدر/ خشخاش درافغانستان

کشت خشخاش و تولید تریاک در (3400) سال پیش از میلاد مسیح در کناره جنوبی منطقه بین‌النهرین آغاز شده است. در آن زمان سومریان خشخاش را گیاه لذت بخش می‌شناختند. کشت گیاه لذت به دلیل رضایت مصرف کنندگان آن به سرعت در میان آسوریان و سپس بابلیان رواج یافت و سرانجام به مصر رسید.

(1300) سال پیش از میلاد مسیح جاده تجاری فروش تریاک که توسط فراعنه مصر از طریق فنیقیه و کرت ایجاد شده بود تریاک را به کناره‌ های دریای مدیترانه، یونان و سپس به اروپای فعلی رسانده است. گیاه خشخاش از ناحیه آسیای صغیر به یونان منتقل شده است. اگر چه در بعضی از منابع آمده است مجارها اولین ملتی هستند که با گیاه خشخاش آشنا شده‌اند ولی هومر شاعر نابینا و حماسه سرای یونانی (600) سال قبل از میلاد مسیح در آثار خود از گل خشخاش كه در باغهای شهر روم كشت می‌شده یاد می‌کند. وعصاره آنرا دوای معجزه گر می شناختند. وهم چنین سقراط  پایه گذار دوا سازی با رویکرد دیگر در سال (460) میلادی تریاک را داروئی معجزه‌گر که تمام بیماری‌ها را التیام می‌بخشد نمی‌داند اما مصرف آن را در بند آوردن خونریزی، بیماری‌های داخلی، بیماری‌های زنانه و واگیر دار توصیه می‌کند.

در سال (330) میلادی در هنگام حمله اسکندرمقدونی تریاک به ایران و سپس به هندوستان رسید. ابوعلی سینا در سال (1020) مسیحی به شاگردان خود می‌آموخت که تریاک قوی‌ترین ماده بهت آور و مخدر جهان است. در سالهای (1300م) در زمان تفتیش عقاید از طرف کلیسا تریاک به مدت (2) سال از اروپا ناپدید شد زیرا کشیشان مسیحی اعتقاد داشتند هر چه که از شرق می‌آید با شیطان ارتباط دارد. در سالهای (1600م) ملکه الیزابت اول اجازه صدور تریاک از هند به انگلستان را صادر کرد و عملاً از سال (1637م) تجارت تریاک از انگلستان به چین شروع شد.

اسناد تاریخی و لوح‌های نقاشی کشف شده از یونان قدیم و مصر باستان حکایت از آن دارد که طبیبان از بوته خشخاش و بوته شاهدانه به عنوان گیاه داروئی استفاده می‌کرده اند. پلین دانشمند رومی اولین کسی بود که شیره غلیظ خشخاش را به نام اوپیوم جهت استفاده علمی در دواهای مسکن عرضه کرد. اوپیوم از ریشه اوپوس به معنای شیره گرفته شده و در برخی موارد از آن به نام هیپون و یا افیون نیز نام برده شده است.

آنچه مسلم است در قرون قبل از میلاد کشت و استفاده از بوته‌های موادمخدر صرفاً جنبه داروئی داشت ولی کشورهای انگلیس  فرانسه و پرتگال در فاصله قرون (16) تا (18) میلادی از تریاک برای سلطه بر کشورهای ضعیف استفاده کردند. وقوع جنگ اول تریاک در مارچ (1839) میلادی و جنگ دوم تریاک در (1856) میلادی میان چین و انگلیس یک واقعیت غیرقابل انکاری در ترویج مواد مخدر است.

در فاصله سالهای (1620) تا (1670) استعمال مواد مخدر در میان نیروهای طرفدار راجپوت رواج یافت و پس از جنگ اول تریاک سربازان چینی مجبور به مصرف روزانه تریاک شدند و از سال (1637) به بعد تریاک به کالای عمده تجاری بین دو کشور تبدیل شد. چین در سال (1841) میلادی در جنگ دوم تریاک از انگلستانشکست خورد. دلیل جنگ تریاک این بود که انگلیسی‌ها می‌خواستند تریاک رابه کشور چین وارد کرده و آن را بفروشند. چین با تصمیم انگلستان مخالفت کرد و سبب شد تا انگلستان به چین حمله کند. این جنگ دو سال طول کشید و سرانجام جنگ بهسود انگلیسی‌ها خاتمه یافت. این شكست راه را برای نفوذ و سلطه انگلیس بر سرزمینهای شرقی هموار کرد و دوراناستعمار بر اراضی وسیع چین آغاز شد. اما این دوران شروع مبارزات مردم چین علیهدولت انگلیس هم هست. مردم این كشور پهناور با تحریم تریاك سالها درمقابل دولت انگلیس ایستادگی كردند اما بعدها به موجب معاهده‌ای كه استعمارگرانبر چینی‌ها تحمیل كردند آنان مجبور شدند پنج بندر مهم خود را برای تجارت تریاك بهانگلیسی‌ها واگذار نمایند.

در سالهای اخیر تولید تریاک صورت دیگری به خود گرفته است. در سال (1992) قاچاقچیان مواد مخدر کلمبیا نوع مرغوب دیگری از هروئین را به آمریکا صادر کردند. منطقه مثلث طلایی واقع در جنوب شرقی آسیا در سال (1995) مرکز تولید مواد مخدر بود و مسیر جدید ورود آن به اروپا و آمریکا از برما، لائوس، کمبوجیا و جنوب چین می‌‌گذشت. در سال (1999) تولید مواد مخدر به افغانستان انتقال یافت و 75 درصد از هروئین دنیا در افغانستان تولید شد. تریاک با این پیشینه درجهان وامروزه کشت مواد مخدر در افغانستان سابقه طولانی محلی وسنتی دارد. که کشت آن در زمان سلطان محمود غزنوی برمیگردد. وهم معمول بوده است و در برخی از مناطق بخصوص در شرق افغانستان از آن به شکل دوا برای تسکین درد و برای درمان بی‌خوابی استفاده می‌کردند. در ابتدای دهه (80) میلادی تخم گیاه خشخاش از طرف پاکستان وارد افغانستان شد و پس از کشت و تولید تریاک، شیره آن به کارخانه‌های تولید هروئین در داخل پاکستان برده شد. به این ترتیب افغانستان در سال (2006) توانست با کشت و برداشت (6100) تن تریاک (92) درصد تولید تریاک جهان را به خود اختصاص دهد. این مقدار تولید در سال (2007) به بیش از (15) درصد افزایش یافته و هم اکنون افغانستان 95 درصد هروئین دنیا را به تنهایی تامین می‌کند. با وجود آن که بر اساس قوانین افغانستان کشت خشخاش در آن کشور ممنوع است دولت این کشور اراده لازم را برای کنترل کشت خشخاش و جلوگیری از توسعه آن ندارد.

در ایران در زمان صفویه ابریشم کالای اصلی تجاری بود و بخش عمده درآمد پادشاهان صفوی از راه تجارت ابریشم به دست می‌آمد. پس از نفوذ سیاسی اروپائیان و بخصوص انگلیس و رواج تجارت خرید تریاک سبب می‌شود تا روستائیان به جای تولید ابریشم به طرف کشت تریاک کشیده شوند بطوری که در دوره قاجاریه تجارت ابریشم عملاً نقش چندانی ندارد، کالای تجاری عمده در ایران تریاک است و اکثر روستاهای ایران به کشت تریاک مشغول هستند. کشت خشخاش و تولید تریاک تا سال (1334) خورشیدی ادامه پیدا می‌کند و در این سال کشت آن در ایران ممنوع و مبارزه با آن به عنوان یک کالای مضر شروع می‌شود.

بررسی آماری نشان می‌دهد در سی سال گذشته میزان رشد اعتیاد در ایران سالانه (8) درصد و بیش از سه برابر رشد متوسط جمیعت در این سه دهه بوده است. طبق تحقیقاتی که وزارت بهداشت با همكاری سازمان ملل در سال (1382) انجام داده است بیش از سه میلیون و هفتصد هزار نفر در ایران مصرف‌كننده مواد افیونی از جمله تریاك، شیره، هروئین و به ‌ویژه مرفین بوده‌اند كه بیش از (3) میلیون نفر از آنان بیشتر از یك سال مواد مخدر مصرف می‌کردند و (2) میلیون و (547) هزار نفر به آن وابستگی شدید داشتند. در این گزارش آمده است که یك میلیون و (214) هزار نفر نیز آن را تفریحی و تفننی مورد استفاده قرار می‌دادند. شایع‌ترین مواد مصرفی در ایران شامل تریاك، هروئین و حشیش بود و افزایش شیوع استعمال مواد مخدر در زنان و كاهش میانگین سن شروع مصرف از دیگر یافته‌های تحقیق بود.

طبق گزارش سال (2005) سازمان ملل در مورد اعتیاد، ایران بالاترین تعداد معتادین به مواد مخدر در جهان را در اختیار دارد و بدون احتساب کودکان نزدیک به (3) درصد از جمعیت بالای پانزده سال مواد مخدر مصرف می‌کنند. در ایران حدود 500 هزار دلال به کارفروش موادمخدر مشغول هستند تا مواد مخدر را به (2) تا (3) میلیارد پوند درخیابانها توزیع کنند.

هم اكنون در جهان (144) میلیون نفر كانابیس، (29) میلیون نفر آمفتامین، (14) میلیون نفر کوکائین و بیش از (13) میلیون نفر تریاک و هروئین مصرف می‌کنند. این آمار نشان دهنده افزایش مصرف محركهاى نوع آمفتامین و كاهش مصرف تریاک و مشتقات آن است. حشیش بیشترین نوع ماده مصرفى در دنیا است و معتادین به هروئین و کوکائین با بیشترین مشکل مواجه هستند. در ایران تریاک همچنان شایع‌ترین ماده مصرفى و کشیدن آن بیشترین روش مصرف بوده و (16) درصد از معتادین، مواد مخدر را از طریق تزریق مورد مصرف قرار می‌دهند. بر اساس تحقیقات انجام شده هروئین و حشیش بیشتر در مكانهاى عمومی، پاركها، خرابه‌ها، زیر پله‌ها، باجه‌هاى تلفن عمومی، حمام، تشناب و تریاک در محیط‌های خصوصی مصرف می‌شود.

درافغانستان نیز طبق آمارهای رسمی دولت افغانستان بیش ازیک میلیون و600 هزارتن به موادمخدر آغشته است. که از این میزان بیش ازیکصد هزارتن ازطریق زرقیات وباقی از طریق دود کردن تریاک معتادهستند قریب باتفاق کسانیکه معتاد هستند ازطریق مهاجرت ، دود ، تفننی ورحمی رو به اعتیاد آورده اند. ومکانهای مصرف موادمخدر که تاکنون تثیبت شده است بیشتر مخروبه ها ، زیر پلها ، اماکن بلا استفاده دولتی ، مکانهای تجمع عمومی پارکها ، جوارمساجد ، رودخانه ها ، قبرستانیها ، تشنابهای عمومی ، زیرزمینیها ، سرای های مستری گری وسرکها وکوچه های فرعی اما هستند کسانیکه درخانه ها وقیلیون (چیلم)سراهای شهر وباغها بگونه پارتیهای شبانه وروزانه موادمخدر مصرف میکنند.

1-    قبلآ چه کسانی ویاکدام نهاد ها دربخش مواد مخدر فعالیت داشثه وگزارش ارایه نموده اند.

نهاد ها وسازمان هایکه در بخش مواد مخدر در افغانستان فعالیت دارند

الف: وزارت مبارزه با مواد مخدر

ب: معنیت مبارزه با مواد مخدر

ج: New Line Social Organization نهاد اجتماعی خط نو

د: UNODC سازمان ملل متحد

ذ: وزارت کار و امور اجتماعی

ر: وزارت صحت عامه

ژ: وزارت زراعت

س:وزارت امور داخله

ش: کمیسیون مستقل حقوق بشر

شفاخانه های که در بخش تداوی معتادین مواد مخدر درمراکز ولایات افغانستان فعالیت میکنند.

شفاخانه یکصدر بستر ریاست صحت عامه بلخ

موسسه 50 بستر شهامت

موسسه 50 بستر نجات

شفاخانه 300 بستر معتادین جنگلک

شفاخانه 50 بستر در جوزجان

شفاخانه 50 بستر در قندهار

شفاخانه 50 بستر هرات

شفاخانه 20 بستر در بدخشان ، کندز ، سمنگان ، فاریاب ، غور ، نمیروز ، بامیان ، غزنی ، کنرها و لغمان و همچنان شفاخانه 30 بستر در بغلان

مجموعاً در تمام کشور، ۱۰۵ مرکز تداوی معتادین مواد مخدر وجود دارد که مسئولیت و مدیریت ۲۱ مرکز آن را مستقیماً وزارت صحت عامه به عهده دارد، که تعداد مجموعی بستر های آن به ۱۱۰۰ بستر میرسد وهر مریض نیز به مدت ۴۵ روز در این مراکز جهت تداوی و یا زهر زدایی بستر میشود

هدف از تحقیق ما در موارد ذکر شده چیست؟

هدف از تحقیق در موارد ذکر شده اینست :

اولا باید دانست که تاریخچه کشت مواد مخدر در افغانستان چه بوده و از کدام زمان کشت موادمخدر شروع شده و در کدام نقاط کشور مردم دست به کشت مواد مخدر میزدند . و دلیل کشت آن چه بوده ، آیا از کشت مواد برای ساختن دوا استفاده میشده است یا کدام جنبه دیگر هم داشته است .

ثانیا ، باید بدانیم که چرا افغانستان یکی از کشور های است که بیشترین تولید کننده مواد مخدر در جهان میباشد و چرا تا کنون این معضل یا پدیده شوم از بین نرفته و در کشت و افزایش معتادین کاهش به عمل نیامده است.

ثالثا ، وقتی ادعا میشود که بیش ازیک میلیون وششصد هزار انسان مصاب باعتیاد است اگرفرض براین باشد که هرمعتاد حداقل سه عضو فامیل وحداکثر10 عضو فامیل داشته باشد میانگین این مصبیت که فراهم کننده عدم سلامت روحی وروانی جامعه است فاجعه آفرین میشود که صحت وتندرستی تعداد 11200000 شهروندان را صدمه میزند.

رابعا، چرا اطفال مورد توجه این تحقیق قرار داشته است ؟ ما به کمک محققین نهاد اجتماعی خط نو برآن نبودیم که این تحقیق را برای اطفال بصورت مستقیم اجرا کنیم ازمجموع 107 گزارش تحقیقی ما که با ادارات مختلف وشهروندان صورت گرفته نشان میدهد. که روند طبیعی اعتیاد دربین شهروندان ازدوران انعقاد جنین شروع شده است.

چنانچه که تحقیقات همواره از جز شروع شده بطرف کل میرود. و نهاد اجتماعی خط نو هم تحقیقات را در این زمینه از جز شروع نموده تا در سطح کل به کمک محققین خود برساند.

گزارش تحقیقی نهاد اجتماعی خط نو در 9 ولایت شمال افغانستان

اعتیاد کودکان و نوجوانان در قریه وقصبات ولایات شمال واقعا معضل‌ خیزاست.

کودکان ( مظلومترین و بی ‌دفاع‌ترین ) قشری هستند که در دام اعتیاد افتاده‌اند و ابعاد ماجرا، مسئولان رده بالای افغانستان را هم نگران کرده است. با این حال، متاسفانه گویا ما همواره صبر می‌کنیم تا هر مسئله‌ای به فاجعه و بحران تبدیل شود تا روی آن کار کنیم و برای حل آن قدم اساسی را برداریم. رشد اعتیاد در میان کودکان در سالهای اخیر بنابر یافته های این نهاد بسیار زیاد گردیده است. که بسیاری از کودکان ناخواسته به اعتیاد گرفتار شده‌اند. حتا بسیاری ازآنها معتاد به دنیا می‌آیند. حتا خیلی از اطفال معتاد ، خود نمی‌دانند که معتاد هستند. زمانی که متوجه می‌شوند عصبانی ، شوکه و بسیار ناراحت می‌شوند. همچنین ترک مواد مخدر در کودکان به دلیل شرایط فیزیولوژیکی آنان آسان‌ تر اتفاق می‌افتد، ولی مهمتر آن است که ما زمینه بازگشت کودکان به شرایط پیشین را از بین ببریم که برای این کار نیاز به تقویت زیرساخت‌ها ومراکز درمانی داریم که متاسفانه هماهنگی های لازم برای این امر در میان بخش‌های مختلف وجود ندارد.یک سروی که از سوی نهاد اجتماعی خط نو درشمال کشور بالای 154 نفر از کودکان در 9 ولایت شمال بگونه فرعی صورت گرفت، که خیلی نگران کننده ومتاثرکننده است . این سروی که حول محور پژوهش کمّی‌ انجام داده‌ شده است ما را برآن داشت تا به ابعاد ماجرا بیشتر و بهتر پی ببریم. حوزه‌های اصلی این تحقیق که درعنوان فرعی یک پژوهش کلان شکل یافته است عبارت بود از مشخصات کلی کودکان، نحوه شروع مصرف‌ (علل و انگیزه)، وضعیت والدین، پراکندگی مکانی کودکان و وضعیت آنها و آسیب‌های ایجاد شده، علاوه بر اعتیاد.

فیصدی

تعداد

جنسیت

شماره

28%

43

دختر

1

72%

111

پسر

2

100%

154

مجموعه پسر دو دختر

از بین 154 نفر، 72درصد آنها پسر و باقی دختر بودند و البته این بدان معنا نیست که تعداد دختران درگیر اعتیاد خیلی کمتر از پسران است. دختران به دلایل مختلف از جمله خشونت خانواده ها در خانه‌ها محبوس اند. و مصرف موادمخدر در بین آنها آنطور که در بین پسران دیده می‌شود، در بیرون از خانه کمتر ویا هیچ دیده نمیشود.

بیشترین تعداد کودکان معتاد درگروه سنی:

بیشترین تعداد کودکان درگیر اعتیاد در گروه سنی 5 تا 13 ساله قرار دارند و بیشترین زمان آغاز اعتیاد هم از نوزادی تا 2 سالگی بوده کهنزدیک به نیمی از این کودکان هیچگونه اوراق هویت (تذکره نداشتند.) این بدان معناست که این کودکان از بسیاری حقوق اولیه خود محروم هستند. 25 درصد آنها به سن مکتب رفتن نرسیده‌اند. 44 درصد آنها از حق تحصیل محروم اند. 21 درصد هم ترک تحصیل کرده‌ و فقط 10درصد آنها در حال تحصیل هستند. 67 درصد این کودکان، به صورت اجباری به کار گماشته شده‌اند و بقیه کار نمی‌کنند، اما احتمالا آنها به دلیل اعتیاد است که کار نمی‌کنند یا نمی‌توانند کار کنند و نکته مهم این است که برخلاف تصور بسیاری، اکثریت کودکان معتاد را خانواده های فقیروترکمن تشکیل نمی‌دهند بلکه از صنوف وطبقات مختلف هستند. از میان کودکان دچار اعتیادی که مورد مطالعه قرار گرفتند فقط 24 درصد آنها ترکمن وقالین باف بوده‌اند. بیشترین علل اعتیاد در بین کودکان، قرار گرفتن در خانواده معتاد و همچنین شیر مادر معتاد است. تصور رایج این است که بچه‌ها چون به کار واداشته می‌شوند، معتاد می‌شوند، اما فقط چهار درصد از آنها این شرایط را داشتند. و45 درصد آنها از شیر مادر معتاد شان ، گرفتار اعتیاد شده ‌اند. به طور کلی 54 درصد از کودکان، به صورت اجباری معتاد شده‌اند. بچه‌هایی که کار نمی‌کنند بیشتر از شیر مادر و دود مواد مخدر و بچه‌هایی که کار می‌کنند علاوه بر اینها، تحت تاثیر دوستان و شبکه های مافیایی که آنها را به کار گماشته‌اند، معتاد شده‌اند.

 
 

وضعیت پدران کودکان معتاد:

وضعیت پدران کودکان معتاد هم 36 درصد شان معتاد هستند. 4 درصد آنها فوت شده یا از کارافتاده و بیکارند. 33 درصد آنها بی‌سواد هستند و یا حداکثر سواد ابتدایی دارند. 10 درصد آنها بیکار، 11 درصد کارگر، 6 درصد مواد مخدرفروش ودهقان هستند و یا هم به مشاغل کاذبی دستفروشی اشتغال دارند. مواد مخدرمصرفی آنها، بیشتر شامل تریاک خام و کشیدن تریاک ، هرویین وپیچکاری است.

وضعیت مادران این کودکان:

وضعیت مادران این کودکان هم 29 درصد این مادران درگیر اعتیاد هستند. 12 درصد آنها سرپرست خانوار هستند و 3 درصد نیز به کارهای خلاف عفت و یا فوت شده‌اند. از بین این مادران، 32 درصد آنها بی‌سواد بوده و 10 درصد آنها تحصیل ابتدایی دارند. 12 درصد آنها گدایی گری می‌کنند. باقی هم به موادفروشی، تن‌فروشی و... می‌پردازند. در بین مادران هم همچنان مصرف خوردن تریاک خام بالاست، اما چند‌مصرفی (مصرف چند مواد مخدر همزمان) کمتر است.

پراکندگی جغرافیایی کودکان معتاد:

پراکندگی جغرافیایی کودکان معتاد شناسایی شده قرارذیل است:این گزارش نشان میدهد 34 درصد از آمار کودکان معتاد شناسایی شده درولایت بلخ زندگی می کند که دراین میان، بیشترین آنها در ولسوالیهای کلدار، شورتپه، دولت آباد ، چمتال ، چهاربولک ، بلخ ، شولگره وشهر مزارشریف بود وباش دارند. بعد ازولایت بلخ، ولایت قندوز 30 درصد کودکان معتاد را در خود جای داده است. که شامل ولسوالیهای علی آباد ، خوش تپه وامام صاحب می باشند ، درولایت بدخشان با مرکزیت فیض آباد نیز 16 درصد کودکان معتاد زندگی می‌کند.

درولایتهای تخار، جوزجان ، سرپل ، بغلان وسمنگان بعد از بلخ ، قندوزوبدخشان 20 درصد کودکان معتاد را دارا هستند. ولی در ولایت فاریاب این پژوهش بنابر دلایل مشخصی ازقبیل نبود امنیت ، گریز از معلومات ، باورهای سنتی نتوانسته است که اطفال مصاب به اعتیاد را شناسایی کند ، دریک پژوهشی که قبلا ازطریق مجاری غیر رسمی اعلام شده است ، بیش از 7000 کودک معتاد در ولایتهای متذکره شناسایی شده‌اند.

تنوع مواد مصرفی کودکان:

در خصوص تنوع مواد مصرفی در میان کودکان شناسایی شده افزود: دربلخ و قندوز، دسترسی کودکان به مواد متنوع بیشتر است، اما نقطه نظر این است که در بدخشان وتخارعلاوه بر مواد مخدر، کودکان به الکل و در سرپل وسمنگان به سیگار هم دسترسی راحتی دارند. به علاوه، پراکندگی سنی در بلخ و قندوز بیشتر است و در بدخشان اکثر کودکان معتاد زیر 13 سال هستند.

27 درصد این کودکان، معتاد به دنیا آمده‌اند. 43 درصد آنها مصرف مستقیم موادمخدر را دارند و بقیه یا از طریق مصرف غیر مستقیم مانند دود مواد مخدرویا جمع آوری محصول تریاک و یا هم از طریق شیر مادر (8 درصد) معتاد شده‌اند. فقط 6 درصد از بین این موارد به مراکز صحی مراجعه کرده‌اند. 0 درصد این کودکان آزمایش ایدز داده‌اند. مجموعا 16 درصد آنها تجربه رابطه جنسی داشته ‌اند. بر اساس بررسی‌های صورت گرفته، کودکانی که تحصیلات بیشتری داشتند دیرتر به اعتیاد دچار شده اند.

اهمیت سرمایه‌گذاری و سود در «کشت » مواد مخدر

اهمیت سرمایه‌گذاری و سود در «کشت » مواد مخدر در کشور سالها است که کشت تریاک خیلی عادی و حتا به عنوان یکی از اقلام عایداتی خانواده ها محسوب می شوند ودربرخی قریه جات جزو یکی ازاقلام ضروری که ازطرف صبح مصرف می‌شده اما مشکلاتی به این شکل وجود نداشت بلکه مشکل از آنجایی آغاز شد که در جهان، و نه فقط افغانستان ، میلیاردها دالر برای آن خرج شد و عده‌ای از راه خون دیگران به ثروت دست یافتند.

اولین و مهمترین بعد اعتیاد، از خانواده نشأت می‌گیرد. پدر معتاد، خیلی راحت مادر و بچه‌های دیگر را هم معتاد می‌کند و از آنها سوءاستفاده می‌کند تا به سود و مواد مصرفیی خود برسد. دومین بعد اعتیاد، خود جامعه مدنی است. جامعه مدنی که ثروت خود را به جای آنکه صرف حل کردن اینگونه معضل‌ها کند، صرف برخی خیرات‌های بی‌فایده و سفرهای متعدد می‌کند.

بیشترین میزان اعتیاد در شهرهایی است که از همه ثروتمندتر هستند و قشر ثروتمند قوی دارند. همه اینها، حاکی از ضعف جامعه مدنی ماست. ابن‌خلدون، 500 سال پیش به اهمیت خودی و غیرخودی در مفهوم عصبیت پی برده بود. امروزه عده‌ای به راحتی تقسیم‌بندی خودی و غیرخودی را انجام داده‌اند و هیچگونه اولویتی به این مسائل، نمی‌دهند و آخرین بعد، درآمد بالای این صنعت است زیرا این صنعت سود فوق العاده سرشاری دارد و همواره چرخش می‌چرخد.

نهاد اجتماعی خط نو تنها مسئولیت گیرد آوری معلومات وتحقیقات نیست ، علاوه بر این سازمان، در مجموع وزارت مبارزه علیه موادمخدر ، صحت عامه ، زراعت ، تجارت ، کار وامور اجتماعی ، امور داخله ، انکشاف دهات ، سره میاشت ، امنیت ملی ونهاد های جامعه مدنی مسئولیت مستقیم دارند . این نهادها در کنار یکدیگر، مبادرت به اجرای یک برنامه ملی مکلف ساخته شوند. یکی از چیزهایی که آنها را مجبور می‌کند به وظیفه‌شان عمل کنند، پیگیریهای نهاد های مدنی و مردم است. مراکز درمانی کافی برای کودکان معتاد در کشور نداریم. معضلات جامعه، معطل بوروکراسی و گاه قانون می‌مانند؛ چیزی که نباید اتفاق بیافتد.

زنان معتاد و آسیب‌دیده نیز دچار مشکلات اند در این باره نیاز به مراکز ویژه‌ای داریم که باید در این مراکز امکاناتی برای زنان که نوزاد معتاد به دنیا می‌آورند، فراهم باشد.شهرداری در قبال اعتیاد کودکان مسئولیتی ندارد، مگر الزامات قانونی دراین باره ایجاد شود.

به لحاظ قانونی جایگاه اعتیاد کودکان کجا است ؟

طبق آمارهای جهانی، 162 تا 304 میلیون نفر در جهان درگیر مواد مخدر هستند و در این میان از سال 2013، تاکنون حدود یک میلیون و 700 هزار نفر، به HIV مبتلا شده‌اند. در جهان 296 هزار و 720 هکتار زمین زیرکشت مواد مخدر است وتنها افغانستان 209 هزارهکتارآن را بخود اختصاص داده که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان آن محسوب میشود. 76 تا 85 درصد محصول موادمخدر به بیرون قاچاقاق میشود وباقی یا ذخیره میشود ویا هم مصرف داخلی پیدا کرده است با این حال، درصد کشفیات وضبط موادمخدر درکشور بسیار کم و ناچیز ومبهم است.

طبق آمار رسمی حدود یک میلیون و 600 هزار نفر درگیر اعتیاد هستند و درصدی از آنها هم کودک هستند. در کابل و شهرهای هرات ، مزارشریف ، مواد مخدر یکی از عناوین مجرمانه است که پرونده‌های زیادی را تشکیل داده است. ولایت ‌ها، بنابر شرایط هر کدام گرفتار جنبه‌ خاصی از معضلات مواد مخدر هستند و بطورمثال در هلمند ، روستاهایی بوجود آمده‌اند که تنها محصول وبازارشان ، مواد مخدر است.

اتفاق جالبی به لحاظ حقوق حمایت از کودکان معتاد رخ داده است. طبق ماده 21 قانون مبارزه با مواد مخدر، مجازات کسی که استخدام ، استعمال ویا بکار گماشتن اطفال به منظور ارتکاب قاچاق مواد مخدرحسب احوا ل به حبس پنج الی هشت سال و جزای نقدی مبلغ پنجاه هزار الی دوصدهزار افغانی محکوم میگردد

باید به کودکان توجه ویژه کرد و نمی‌توان آنها را همانند بزرگسالان بررسی کرد. کودکان قربانی باید پس از درمان مورد حمایت قرار بگیرند و در بحث پیشگیری، مهم است که کودکان مانند همه کشورها، آموزش ببینند و بدانند مواد مخدر چیست در حالی که متاسفانه ما فقط با میوه‌های موادمخدر برخورد می‌کنیم و برخورد ریشه‌ای نداریم.

یافته های این تحقیق :

این تحقیق نشان میدهد که هنوز افغانستان درفراز تحولات طبیعی خویش دروسعت اعتیاد غرق خواهند شد.

1-    شیوع وگسترش اعتیاد درمیان زنان

2-    آغاز اعتیاد از دوران بارداری

3-    شیوع اعتیاد دربین پسران بیشتر ازدختران

4-    دسترسی آسان پسران به موادمخدر

5-    خشونت بیشترخانواده ها علیه دختران معتاد

6-    شیوع اعتیاد دربین اطفال با والدین معتاد

7-    بی سوادی والدین اطفال معتاد

8-    محرومیت از حق تحصیل اطفال معتاد

9-    رواج بزهکاری وتجاوزجنسی دربین معتادین = اطفال

10-                       عدم مراجعه برای تست صحی اطفال معتاد

11-                       عدم آگاهی ازجایگاه حقوقی موادمخدر دربین خانواده ها

12-                       شیوع امراض مقاربتی بین معتادین = اطفال

13-                       تبعیض آشکار بین اطفال معتاد و سالم

14-                       کتمان حقایق اعتیاد اطفال دربین شهروندان

15-                       عدم توجه به سلامت وروان جامعه بخصوص اطفال

16-                       ترس از ارائه معلومات بخاطر عفت عمومی جامعه = اطفال

17-                       تحمیل کارهای شاقه واجباری بالای اطفال معتاد

18-                       عدم درج آگاهی از اضرار موادمخدر درنصاب تعلیمی معارف

19-                       برخورد ناشایست شهروندان ؛ حکومت با معتادین = اطفال

20-                       عدم شناخت اعتیاد بعنوان یک مرض فراگیر دربین شهروندان

مشکلات وچالشهای این تحقیق:

مهمترین چالشهای این تحقیق قرارذیل است.

1-    عدم همکاری وندادن اطلاعات ازسوی ادارات محترم دولتی بخصوص ارگانهای محلی

2-    برخورد ناشایست با خبرنگاران ومحققین درادارات محلی

3-    عدم آگاهی از قانون حق دسترسی به معلومات ادارات دولتی محلی

4-    حاضر نشدن به مصاحبه ادارات موظف محلی با گزارشگران

5-    اهمیت ندادن به گزارشهای تحقیقی ازسوی مراجع محلی وسکتورخصوصی

6-    سرگردانی بیش از حد گزارشگران تحقیقی برای تهیه گزارش ازسوی ادارات محلی

7-    ترس مردم ازمصاحبه با گزارشگران تحقیقی

8-    ترس از افشا شدن هویت خانواده ها

9-    عدم مصئونیت کاری گزارشگران تحقیقی

10-                       عدم حمایت نهادهای حقوقی ازتهیه گزارشهای تحقیقی

11-                       اجازه نداشتن موئسسات خصوصی برای مصاحبه با گزارشگران تحقیقی

12-                       اجازه نداشتن ادارات عدلی وقضایی محلی برای مصاحبه با گزارشگران تحقیقی

13-                       دخالت موئسسات بین المللی درامور داخلی موئسسات خصوصی ودولتی درتهیه گزارش

14-                       عدم حمایت دولت ونهادهای محلی ازکارهای پژوهشی وتحقیقی ولایات

15-                       عدم شناخت ادارات محلی از میزان تاثیر گزارشهای تحقیقی درفرایند پلانگذاری سالانه شان

16-                       عدم موجودیت آمار دقیق احصائیوی درادارات محلی دولتی وسکتورخصوصی درمورد طبقه بندی ناهنجاریهای اجتماعی

17-                       نبود دیتابیس معلوماتی افراد دارای سوابق تحقیق درزمینه های اجتماعی

18-                       نبود تشکلهای وسازمانهای تحقیق کننده راجع به ناهنجاریهای اجتماعی درکشور

پیشنهادات این تحقیق :

این تحقیق نه اولین گزارش تحقیقی ونه آخرین آنها است به باور ما حکومت افغانستان درهمکاری با نهادهای ملی وبین المللی باید:

1-    مطابق قانون حق دسترسی به معلومات خودرا موظف به ارائه معلومات کند

2-    به گزارشهای تحقیقی اهمیت دهد

3-    وقایع اعتیاد درحال تبدیل شدن به یک بحران فراگیرطبیعی است باید دولت جدی بگیرد

4-    درکاهش کشت موادمخدر برنامه عمل تنظیم کند

5-    دولت وادارات همکار بین المللی درکاهش اعتیاد وتداوی آنان توجه جدی مبذول نماید

6-    دولت ونهادها کارگاه های آگاهی عامه را ازشهرها به قریه جات وسعت بخشد

7-    دولت ونهاد ها مساجد ومولوی ها را درسراسر کشوروادار به حمایت ازکاهش کشت موادمخدر نماید

8-    دولت ونهادهای تقنینی اعتیاد را بعنوان یک عمل قابل تعذیر درقوانین برسمیت بشناسد

9-    دولت نهایت توجه خود را به کمکهای سازمانها وجامعه بین المللی درامرمبارزه علیه موادمخدر وکاهش اعتیاد جلب کند

10-                       دولت پولیس مسلکی درعرصه موادمخدر وشناسایی قاچاقبران تربیه کند

11-                       دولت باجامعه جهانی درقسمت کشت موادمخدر وتداوی معتادین صادقانه همکاری نماید.

12-                       دولت گمرکها وسرحدات کشوررا ازعبور ومرور قاچاقبران مدیریت دقیق کند

13-                       دولت تزلزل مرزهای کشور را به ثبات تبدیل کند

14-                       دولت حمل ونقل وترانزیت کشوررا به درستی چک وکنترول کند

15-                       دولت ارتباطات بانکی بین کشورها وشهروندان را بخاطر راندخوری وقاچاق موادمخدرازسوی زورمندان را جدی چک وکنترول کند.

16-                       دولت به کارهای تحقیقی درزمینه ناهنجاریهای اجتماعی را جدی مورد حمایت قراردهد

17-                       دولت سازمانهای تحقیقی را بخاطر بیرون شدن ازمعضلات ایجاد نماید

18-                       دولت ادارات درمانی تداوی معتادین را توسعه بخشد

19-                       دولت سکتورخصوصی را درحصه درمان معتادین حمایت کند

20-                       دولت وزارت مبارزه علیه موادمخدر را مکلف به اجرای همکاری با نهادهای مدنی نماید

21-                       وزارت مبارزه علیه موادمخدر درپرتو قوانین با کشت ، ترافیک ، قاچاق موادمخدر مبارزه جدی کند.

منابع این تحقیق:

1-      مصاحبه شهروندان

2-      قومندانی امنیه ولایت بلخ

3-      ریاست مبارزه علیه مواد مخدر در ولایت بلخ

4-      مسول دفتر ( یو ان او دی سی ) در ولایت بلخ

5-      کمیسیون مستقل حقوق بشر

6-      شفاخانه 50 بستر تداوی معتادین صحت عامه ولایت بلخ

7-      ( شهامت سنتر ) مرکز 70 بستر تداوی معتادین ولایت بلخ

8-      مرکز تداوی معتادین زیر سن، نجات سنتر

9-      د فتر اسلامیکریلیف مددکاران اجتماعی عرصه تداوی و کاهش آسیب

10-دفتر ساحوی اسلامیکریلیف

11- دفتر وسف که با متادین زرقی جهت کاهش آسیب و مریضی ایدز ( اچ آی وی )

12-معتادین

13- جامعه ( کارشناسان امور)

14-       آرشیف نهاد اجتماعی خط نو

بااحترام

عبدالقادر مصباح

رئیس نهاد اجتماعی خط نو

3/2/1394 – مزارشریف

 

از سوی نهادهای مدنی بلخ از روز جهانی مبارزه با بیماری ایدز(اچ.آی.وی) در شهر مزارشریف تجلیل به عمل آمد.
دراین مراسم شماری از مسئولین و فعالین نهادهای مدنی با اشاره به شیوع روز افزون بیماری ایدز در ولایت بلخ  خاطر نشان کردند که برای مبارزه با این بیماری کارهای بنیادین و اساسی از سوی مسئولین صورت نگرفته است

میرخالد ربیع؛ مسئول بخش مبارزه با بیماری ایدز در شفاخانه حوزوی بلخ طی سخنانی گفت: تاکنون در ولایت بلخ ۳۹ واقعه مثبت ایدز(اچ.آی.وی)  به ثبت رسیده است که ۶تن از این افراد زن و یک تن دیگر کودک میباشد.

وی افزود: تاکنون پنج نفر در اثر این بیماری در ولایت بلخ جان خود را از دست داده اند ربیع بیان کرد: این بیماری از طریق روابط نامشروع جنسی، استفاده از سرنگ و وسایل طبی و بهداشتی مصاب به این ویروس، ازطریق مادر مصاب به ایدز به جنین، استفاده معتادین از سرنگ و آمپولهای مشترک انتقال می یابد.

مسئول بخش مبارزه با بیماری ایدزدر شفاخانه حوزوی بلخ گفت: در حال حاضر خدمات صحی مشوره دهی، تداوی، آموزش راههای پیشگیری و آزمایشات تثبیت و عدم ثبیت این بیماری در شفاخانه حوزوی این ولایت ارائه می شود

وی همچنان تاکیدکرد: آمار این بیماری در ولایت بلخ در حال افزایش میباشد که تلاشها برای سطح بلند بردن آگاهی مردم جهت وقایه و مبارزه با این بیماری جریان دارد

به گفته او، کمپاین های آگاهی دهی مسئولین صحی در رابطه با بیماری ایدز وچگونگی مبارزه با شیوع آن در مکاتب  و حتی در سطح زندانهای این ولایت راه اندازی شده است

اما عظیم رسالت؛ یک تن ازفعالان مدنی شهر مزارشریف  این اقدامات را کافی نمی داند و خواستار کارهای بنیادین و اساسی در قسمت وقایه و جلوگیری از شیوع بیماری ایدز از سوی مسئولین شد.

 همچنین عبدالقادر مصباح؛ یک تن دیگر از این فعالان مدنی مزارشریف بیان کرد:درحالیکه سرنگ مورد نیاز هفته وار معتادین در دسترس آنان قرار داده میشود اما آنان تنها از یک سرنگ به طور مشترک استفاده میکنند ودیگر سرنگهای موجود را جهت خرید مواد مخدر به فروش میرسانند

به گفته وی، مسئولین صحی نباید نیازمندی یک هفته ای معتادین تزریقی به سرنگ ها را یک جای برطرف بسازند بلکه باید به طور روزانه سرنگهای سالم در دسترس این افراد قرار داده شود و در همان مرکز زرق صورت بگیرد تا ازشیوع بیماری ایدز جلوگیری شود

 

پیام رئیس نهاد اجتماعی خط نو

"mesba ceo khatenowنهاد اجتماعی خط نو " یکی از نهاد های اجتماعی است که در سطح کشوربرای رفاه و آسایش اجتماعی کار مینماید که با تدویر کارگاه های آموزشی بیشتر...

ما را در تویتر دنبال کنید

Go to top